RODNYJA VOBRAZY Vobrazy miłyja rodnaha kraju,               
Smutak i radaść maja!..
      
 
Jakub Kołas
    Hałoŭnaja      Słoŭniki           Spasyłki      Ab sajcie       Кірыліца      Łacinka    
Janka Kupała
Vieršy
Kantekstny tłumačalny słoŭnik
Akoŭ pałomanych žandar...

Na palemiku ŭ «Sav. Biełarusi»
ab biełaruskaj movie


 
Akoŭ pałomanych žandar,
Śłiŭniom zaryŭšysia ŭ naru,
Siadzić rasiejski čynadrał,
«Słuha ociečastvu, caru».
 
Jon śnić byłuju moc i šyr:
Cary, carycy, cerkvy, tron,
Pahromy, katarhi, Sibir...
O Ruś! Prymi raba pakłon!
 
Tabie takoj słužyć pa hrob
Nia kinu ja, i raściarzać
Nia dam dziaržaŭnasci «opłot»,
Ciabie, «jedиnuju», o mać!
 
Zdarma ž dvuhłavy tvoj aroł
Praź vieki ŭ kipciuroch trymaŭ
Miljony ŭbohich chat i sioł,
Raboŭ miljony?.. Nie, zdarma!
 
U tvoj łancuh byłi, o Ruś,
Uplecieny z usich bakoŭ
Ukrajna, Polšča, Biełaruś
I sotnia inšych «jazykoŭ».
 
Ciapier što baču ja kruhom?
Pasad maŭkłivy zburan skroź...
Respubłiki?! dy ź «jazykom»
Ź ich lezie kožnaja ŭsurjoz.
 
A ty, o ruski moj «jazyk»!
Moj «obščaruski», što z taboj?
Tabie słuchmian byŭ mał, viałik,
Byŭ słavien ty svajoj klaćboj.
 
Taboj sam samadzieržac car
Pisaŭ łancužny svoj zakon,
Što maci-Ruś jesi žandar
Usioj Eŭropy!..
                        I svoj son
 
Śnić dalej hety caradvor,
Kałi nadydzie jamu dzień,
Iznoŭ pad lozhat carskich špor
Svoj raspaścierci čorny cień.
 
Jon, hety skinuty satrap,
Nia znaje, što ŭ svabodzie žyć;
Jamu daj visielniu, dyj kab
Na joj «jazyki» ŭsie ŭščamić.
 
Nie pa nutru, jak śmierć, jamu,
Što biełaruskaje dzicio
Biažyć u ściužnuju zimu
U škołku paznavać žyćcio.
 
Spužaŭsia, što chłapčuk ŭ łapcioch,
Napaŭadziety vioski syn,
U rodnaj movie ŭčycca zmoh?..
O, stydna, ruski «hraždanиn»!
 
Jazyk tvoj carski jon tabie
Nia vyraža, spakojny budź!
Ciabie tvaim ža u klaćbie
Jon nie zabudzie pamianuć.
 
Byłych nia vykłičaš viakoŭ
I ty, Maskvy karonnaj hraź,
Parvanych nie skuješ akoŭ,
Ź jakoj brachnioju ni vyłaź!
 
1926
 
 
 
 
Padabajecca     Nie padabajecca
2009–2020. Biełaruś, Miensk.