РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Стужа збліжаецца
Сонца хаваецца ў хмары,
Золкай слатой неба жаліцца,
Каўкі заслалі папары,
Чорна снуюцца, як мары...
      Стужа збліжаецца.
 
Бусел сялібу пакінуў,
К вылету ў вырай зьбіраецца,
Лісьце скідае рабіна,
Так не бушуе скаціна...
      Стужа збліжаецца.
 
Людзі няўтульна схмурнелі,
Песьні ня так разьлягаюцца,
Дрож прабягае па целе,
Ціснуцца к хаце, к пасьцелі...
      Стужа збліжаецца.
 
Нудна... Сяджу адзінокі, –
Думы дакучна чапляюцца,
Сьніцца край лепшы, далёкі,
Жаль падступае глыбокі...
      Стужа збліжаецца.
 
Глуха прайшлі год за годам,
Дні, што ідуць, не ўсьміхаюцца,
Моладасьць з вольным паглёдам
Гасьне пад горасьці лёдам...
      Стужа збліжаецца.
 
Цёмнасьць расставіла сеці,
Сьлёзныя віхры ўзьнімаюцца.
Губяцца сілы ў расьцьвеце...
Божа, як жудка на сьвеце!
      Стужа збліжаецца.
 
[1908]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.