РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Думка
– Эх, мой братка, эх, мой родны,
        Што так спахмурнеў:
Ці ты зьбіўся з пуцявіны,
        Ці саўсім ня меў?..
 
– Як жа мне вясёлым быці,
      Як жа не тужыць:
Доля наша, доля цёмных,
      Каменем ляжыць.
 
Глянь на нашы хаты, вёскі,
      На шнуры, на край,
На народ зірні сярмяжны
      I тады пытай.
 
Столькі той крыві чырвонай,
      Столькі сьлёзных рэк
Разышлося, разьлілося –
      Крыўдна зь веку ў век.
 
А заплатай, а падзякай
      За мільёны ран –
Ўсё крыжы і наспы тыя
      Ды нямы курган.
 
– Не сумуй, брат! Бліснуць зоры,
      Шчасьця ўскрэснуць дні;
Долі, волі ўзойдзе кветка
      Са сьлёз і крыві!
 
1908
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.