Шчасьце – як сонца: маленькая хмарка

пройдзе па небе ціхім сярод дня, –

сонца ўжо сьвеціць так жутла, няярка,

момант – і сонца няма.

Шчасьце – як вішняў вясьняныя краскі:

вецер павее, заплача вясна, –

сыплюцца сьнегам на дол яны гразкі,

момант – і красак няма.

Шчасьце – як сьветлыя, ясныя мары:

рэзкае слова, заўвага адна, –

і дагараюць яны у пажары,

момант – і мараў няма.