Не сумуй, не сумуй Беларусь.

Па-над крыўдай сваёй узніміся.

Імя слоўнае ўспомі Кастусь

І адданыя

Вочы Марысі

Белавежжа паслухай лясы.

У іх пошуме ратнае былі.

Гэта вояў тваіх галасы.

Іх забілі,

Але не забылі.

Брукаванкаю Вільні іду,

Там,

Дзе нашыя сны не збыліся

І аб вечным гаворку вяду

З Кастусём і Марысяй,

З Кастусём і Марысяй...