Жыву я

Ці толькі шукаю свой сьлед,

Што зьбег утрапёна.

Адзін я, як і Сусьвет –

Мой сусед.

I мне і суседу сьцюдзёна.

Я – толькі тая кропля цяпла,

Што ные,

Што вочы мае,

Якую нябыту на тлум аддала

Вячніна няўмольна-глухая.

Ніхто не прыгорне

I не прыхіне.

Па звычцы ад продкаў шчырую.

Сырая зямля не сагрэе мяне,

I я не сагрэю сырую...