З рукі ўзьлятаюць пальцы,

нібы птушкі.

Твае – з маёй,

ну а мае – з тваёй.

Твае – у вырай,

за мяжу імкнуцца,

маім –

і ў скутай зімнасьці Айчыны

заўсёды ўтульна...

І што ў табе

ад імені твайго –

ляцець ад зім,

ці рыфмаваць з Радзімай?

І што ў табе

ад імені майго? –

Яно –

ад першай літары

з Айчынай.