Цемра гусьцее. Заплюшчыў дзень змораны сінія вочы –

Бачыць у снах чарадзейных ён месяца бліск залаты.  

Толькі аддамся лятункам – і бачу я вобраз дзявочы,  

Рысы знаёмыя й блізкія – рысы жывой пекнаты.