РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Зь сіроцкай долі
Блудзіла сіротка па полі,
Блудзіла, шукаючы долі,
      Якой яна зроду ня мела.
I дарма бядачка хадзіла, –
Забрала сіротку магіла;
      Так долі пабачыць ня ўсьпела.
 
Нічога ўжо беднай ня трэба:
Ні хаты, ні сьвіткі, ні хлеба,
      Ні людскага жалю, прывету.
Ня крыўдзіць жыцьцё ў беспрытоньні
Сіроткі гаротнай сягоньня,
      Ўдалі ад няпраўды, ад сьвету.
 
Сьпі ў вечнай, сіротка, хатулі,
Дзе тата сьпіць твой і матуля,
      Ты лепшай ня мела пасьцелі!
Ой, каб ты ў дамоўцы ня спала,
Цябе я, мяне б ты пазнала,
      Мы роўную песьню б запелі.
 
Запелі б так шчыра, балесьне,
А гулка сіроцкая песьня
      Па сьвеце нясецца з трывогай.
Мы пелі б, маліліся сьмела,
Каб наша малітва ўзьляцела
      Аж там, аж пад неба, да Бога!
 
Ў малітве ляглі бы ўсе справы,
Якія стварае крывавы
      Наш быт у жыцьцёвым пакосе;
Малілі б, прасілі, каб болей
Шукаці ня трэ’ было долі,
      Каб лепей сіроткам жылося.
 
1906
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.