РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Не глядзі...
Не глядзі на мяне, не глядзі, адыйдзі,
Не чаруй так сабой і на яве, і ў сьне!
Ты сьмяешся зь мяне... Дык ідзі ж, не глядзі,
Бо замучыш, загубіш навекі мяне!
 
Погляд вочай тваіх душу змучыў маю, –
Празь яго я сябе не змагу аніяк:
То я рвуся к табе, то, як слуп той, стаю,
То жалею цябе, то кляну горка так.
 
Ты ж ня любіш мяне, ты шукаеш другіх,
Туды пнешся, дзе звоняць дукаты, рублі!..
А што я табе дам? я ж бядней ад усіх,
У бадзяньні цяжкім жывучы на зямлі.
 
Бедзен я, дык чым я за цябе заплачу?
Знаю – мала табе душы, сэрца майго:
Ты за грошы сябе прадасі панічу, –
Будзеш блізкай яму, будзеш жонкай яго.
 
Будзеш паняй ты жыць: смачна есьць, доўга спаць,
Шапкі будзе зьнімаць прад табою народ,
А я буду цярпець і свой дзень праклінаць,
Праклінаць і цябе, і твой гэты паглёд.
 
Дык ідзі, не глядзі! Я баюся цябе;
Не мая ты цяпер і ня будзеш маей.
Дык ідзі, бо загубіш мяне і сябе,
Бо кіпіць мая кроў, сэрца рвецца з грудзей!
 
1906
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.