РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Янка Канцавы
Янка Канцавы –
Гаспадар ня злом,
Гэткай галавы
Пашукаць з вагнём.
 
Што ні зробіць ён –
На дзівы усім:
Дзівіцца Лявон,
Дзівіцца Яўхім.
 
Сонца на паўдня –
Ён тады ўстае,
Рухне, як сьвіньня,
Сядзе – пазяе.
 
Змыўся, рукавом
Выцер нос і, вот,
Бульбай з праснаком
Надзяе жывот.
 
Сяк ды так пад’еў,
Вылез з-за стала,
Вопратку ўзьдзеў,
Шапку зьняў з кала;
 
Падышоў к вадзе –
Хочацца, знаць, піць –
І к рабоце йдзе,
Чуць нагой вурзіць.
 
«Сьлепака» запрог
У саху з дугой, –
Пугай шлёг ды шлёг, –
Ну, ваўкі з табой!
 
Як шнур запахаў
Гэты наш Янук, –
Ня знаць, ці араў,
Ці парыў парсюк.
 
Вытухшых зярнят
Па ральлі патрос;
Будзе збожжа шмат –
Мо і больш за воз.
 
Ну, во ўжо і час
Выбрысьці з касой, –
Хто ж ахвоцен з нас
Уставаць з зарой?
 
Янка ж – маладзец!
Рана рад устаць.
Каб – пусты канец!
Не цягнула спаць.
 
Як там ні было –
Неяк пакасіў;
Жніва навярзло –
Зжаў і павазіў.
 
Янка сяк, то так
Лета прамадзеў,
Стаўжыць не ’бы як, –
Стаў есьць больш, як еў.
 
Хутка, да Пакроў,
Збожжа змалаціў,
Але чорт падвёў –
Чыншу не плаціў.
 
Стараста, як кнут,
Хоць як ні прасі, –
Штодня тут і тут:
Чынш плаці, нясі.
 
Магазыньнік, той –
Ані адагнаць:
– Ссып мне, што вясной
Браў шнур засяваць.
 
Янка рад, ня рад,
Адыхнуць ані,
Быццам той скурат, –
Круціцца ў вагні.
 
Толькі ўсё яму
Гора як ні ў чом:
Прэцца у карчму
З поўненькім мяшком.
 
Еўна – хітры жыд,
Шмат жыў на вяку...
Цэлы рай адкрыт
Янку-бедаку.
 
Шумна ў карчме,
Янка водзе рэй, –
Гэтым рукі жме,
Тым піць лье скарэй.
 
Тыча пад бакі
Сойкі для другіх;
Весялы такі,
Абдымае ўсіх.
 
Лоўка падгуляў,
Выбрыў за карчму;
Гразі і канаў
Ўжо няма яму.
 
Мчыцца, быццам пан,
Колы трах-тарах!
У вачох туман,
Немач у нагах.
 
Прыляцеў на двор,
Зьлез, у хату йдзе,
Дзьверы ўжо адпёр,
Песьню ўжо вядзе,
 
Песьню-крык гу-га!
Увайшоў, глядзіць,
Аж тут качарга,
Як зь нябёс, ляціць.
 
Ня ўсьпеў што сказаць, –
Трудна, – хлоп ды хлоп!
Ой, шалёны, знаць,
Хрысьціць бабаў поп!
 
Неяк жонку змог,
Выгнаў дзеці вон,
Спаць на печы лёг...
Май жа райскі сон.
 
∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙
 
Дзівіцца ўвесь сьвет,
Што так гол Янук,
Дзіваваўся дзед,
Дасца дзіву ўнук.
 
1906
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.