РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Кацярына
Ох, як гэта Кацярына
      Спрытная ўдава,
Дык другая і дзяўчына
      Пры ёй дрэнь-трава!
 
Кожны хлопец аж трасецца,
      Вокам як міргне,
А як губай засьмяецца –
      Доўга не засьне.
 
Кацярына – гаспадыня,
      Словам – баба-зух!
Мае ўсякае начыньне
      I курэй катух.
 
Не якая там няздара
      На руку яна:
Пале ў печы, есьці вара
      I усё адна.
 
Наварыла чамярухі,
      Ладак напякла,
Паляцела і сівухі
      Пляшку прынясла.
 
Маладзенькага Захарку
      Садзіць за сталом,
I гарэлку чарка ў чарку
      П’юць сабе ўдваём.
 
Закурылася чупрына...
      Спаці хоча госьць.
Знае дзела Кацярына...
      Дзе ж такая ёсьць?
 
Госьцю ложак памасьціла
      Наша удава;
Пад вакном жа, колькі сілы,
      Гукае сава.
 
1906
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2018. Беларусь, Менск.