РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
О. М. Пяшчынскаму
Шчыра дзякую вам за пясьнярскі прывет,
            Якім міла мяне прывіталі;
Так цярніста жыцьцё, столькі мук, столькі бед!
            Вы другое жыцьцё паказалі:
 
Дзе шыбуюць арлы над імглой, пад імглой,
            Дзе дух вольны пануе свабодна;
Песьню дзіўную я чую смутнай душой
            I к старонцы праношуся роднай.
 
Да папарных тых ніў, да пахіленых хат,
            Да людзей тых, акрыўджаных доляй,
I да наспаў-крыжоў, пад якімі сьпіць брат,
            Да нямых курганоў сярод поля...
 
Па ўсім гэтым блуджу думкай сьцішнай сваей,
            Жалем сьцісьнецца сэрца, заб’ецца...
Ўкруг кіпіць барацьба: таго верх, хто дужэй;
            Віно з кроўю мяшаецца, льецца.
 
Вочы бачаць усё, адчуваю я ўсё,
            Сьлепа хочацца верыць парою,
Што міне сіла зла, што другое жыцьцё
            Павядзе нас другой пуціною;
 
Што ў руках песьняроў струны дрэмлючых лір
            Загрымяць новай песьняй народа,
I сыдзе на зямлю, зьніме горасьці кір
            Анёл радасьці, славы і згоды.
 
Жычу ж такжа і вам к гэткай дзіўнай пары,
            З Божай іскрай жывучы сам-насам,
Польскай лірай сваёй зваць у блісках зары
            I старонку маю ўспомніць часам...
 
[1906–1910]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.