РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
З нуды
Нудна... Штосьці ломіць косьці,
      Ныюць жалем грудзі,
На надвор’е выйду, гляну,
      Мо уцешней будзе.
 
Ўзяў апратку, кінуў хатку,
      На сяло выходжу,
Там-сям лажу, свата, свацьцю,
      То куму знаходжу.
 
Пад ваконца, дзе больш сонца,
      Дзевачкі сышліся –
Дружка ў дружку, як сасонкі,
      Пазірай – дзівіся!
 
Бровы, вочкі, губкі, шчочкі
      Аж завуць к пакусе,
Грудзі пульхны, як пампушкі,
      Не адходзь – любуйся!
 
Ой, дзяўчаткі! хоць вы гладкі,
      Быццам маляваны, –
Не хацеў бы я папасьці
      Ў вашыя кайданы.
 
З вамі жарты – не з паўквартай,
      Згінуў – толькі глянуў,
Будзь пры памяці, цьвярозы, –
      З вамі будзеш п’яны.
 
З сэрца ранак і жаданак
      Ня збыць і сякерай;
Ці быў з вамі, а ўжо гінеш, –
      Любіш вас бязь меры.
 
I ахвоты да работы
      Не прыдбаці з вамі...
Ох, сваю вяліку сілу
      Знаеце вы самі!
 
1907
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.