РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Анатоль Сыс
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Паэт

Ахвярую Алегу Бембелю

 
На памежжы чужыны з Айчынай
па начох ходзіць сумны паэт,
ён запаленымі вачыма,
як агнём, апякае сьвет.
 
А камусьці са спрат здаецца:
блудзіць зорка па-над мяжой,
быццам ёй не хапае мейсца
і нябёс на зямлі сваёй.
 
Хто пакрыўдзіў цябе, паэце?
Хто прымусіў цябе блудзіць –
Бог ці дэман у гэтым сьвеце?
Што ты хочаш душы здабыць?
 
I за што ты марнуеш цела?
Можа, досыць зь цябе ахвяр?
Сядзь, даверся паперы белай,
і надзея асьветліць твар.
 
Сядзь, пакайся за раны целу,
яно ж братам тваёй душы.
Ці жадала яно, ці ж хацела,
каб ты з гэтай пакутай жыў? –
на памежжы чужыны з Айчынай.
 
...крок яшчэ – і няма мяжы...
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.