РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Людміла Рублеўская
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
*  *  *
Я ня ведаю, Ойча, ці варта ісьці брукаванкай.
Там ня бачна сьлядоў,
                                                  там –  туга выпадковых сустрэчаў.
Быццам рыбіны мёртвай луска –
                                                                          камяні пад нагамі.
А як падаць балюча! Хай падаеш нават у Вечнасьць.
Так што, Ойча, я збочыла. Вось і блукаю...
                                                                                              А вецер
Як праўдзівы паэт беларускі –
                                                                  скуголіць, нябога.
А каму зараз лёгка?
                                            Магілу купі ў Інтэрнеце,
Аватарствуй і цешся,
                                              што столькі наведнікаў блога.
Кожны прэ на гасьцінец!
Ніхто ў маргіналы ня хоча.
Лічаць камні, радкі, нумары і паднятыя рукі...
Я аблокі лічу...
                                Я ня ведаю ісьціны, Ойча...
Я ніколі ня буду хадзіць, як належыць,
                                                                                    па бруку.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2017. Беларусь, Менск.