РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Ястраб
Дзе голуб з галубкай варкуе, сядзіць,
З-пад неба хмурлівага ястраб ляціць,
            I кіпці запусьце ў галубку ён сьмела,
            I выгрызе сэрца, і кроў высьсе зь цела.
 
Дзе шчыра дзяўчынку дзяцюк палюбіў, –
Прыйшоў стары зводнік, дзяўчынку адбіў;
            Як ястраб з галубкай, так цешыцца ўволю,
            Паганячы славу – дзявочую долю.
 
Няма ўжо галубкі, прыўныў галубок,
Сядзіць, не варкуе; як мёртвы, замоўк:
            Па любай сваёй у вялікай жалобе,
            Чакае, аж ястраб і зь ім тое зробе.
 
Няма ўжо дзяўчынкі; сум хлопца гняце,
У сэрцы глухі жаль, як рана, цьвіце;
            Дзе пойдзе, дзе гляне, стогн рвецца маркотны:
            Адзін ты, адзін, небарача гаротны!
 
Галубкіны косьці разьвеяла бура,
К другой свае вочы стары зводнік жмура,
            Галуб жа, дзяўчынка і хлопец, як дзеці,
            Бядуюць, што ястрабаў так шмат на сьвеце.
 
[1906–1912]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.