РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Чужым
Мы вас прынялі хлебам і соляй,
          Людзі чужыя;
Ўстрэлі вас ласкай нашага поля
          Кветкі жывыя.
 
Нашы сасонкі шумнага бору
          Далі вам хаты,
Далі загонаў нашых разоры
          Гонар багаты.
 
Пух і аўчынкі нашага хову
          Грэлі зімою.
Птушкі вам гралі з нашай дубровы
          Гімны вясною.
 
Ценем тулілі вас у сьпякоту
          Нашы чарэсьні,
Нашыя жнейкі ў жніўну работу
          Пелі вам песьні.
 
Вашым патомкам нашыя маткі
          Казкі складалі:
Ў сэрцах дзіцячых праўдаў пачаткі
          Сеў засявалі.
 
Верны славянскім спадкам, браточна
          Ў госьцях вас мелі,
I шанавалі людска, сьвяточна
          Ў будні, ў нядзелі.
 
∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙ ∙
 
Сотні лет песьцім днямі і ночай
          Госьця на шыі –
Зьмея, што з пуняў скарбы валоча,
          Скарбы чужыя.
 
Вы ўжо забылі, людзі здарэньня,
          Дзе ваш прыпынак, –
Вывелі ў гандаль славу сумленьне –
          Праўду на рынак.
 
Сьлепа зракліся сораму, ўвагі,
          Ў хорамы селі, –
Брацьцям жа ўзьдзелі лапці, сярмягі,
          Торбы надзелі...
 
Людзі чужыя! Хтось калісь зьліча
          Вашу нам шкоду:
Зьліча праступкі... к суду пакліча
          Крыўда народу.
 
[1906–1912]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.