РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Песьняй толькі
Песьняй толькі на сьвеце жыву я,
Празь яе тапчу толькі расу;
Пасьцігаю, як ёй запаную,
Недасьціглую быту красу.
 
Са сьвятламі бязьмежна ўсясьвету,
Як сьвятло сам, лунае мой дух;
Аглядаю міры, як у сьне тым,
І жыцьцё абымаю ўвакруг.
 
Над душамі, што шчасьця даўцо весьць
Загубілі з адвечных нягод,
Я тварыў бы нягадану повесьць
Вечных радасьцей, вечных яснот.
 
Перуны залатыя хапаў бы,
Што у хмарах бушуюць агнём,
I страламі народны дух слабы
Развагняў, патрасаў бы, як гром.
 
Млечны Шлях, што нябесны дзядзінец
Засьцілае, я б зьняў на зямлю
I масьціў бы ім новы гасьцінец
Цераз родную ніву сваю.
 
Сонца ўзяўшы агністае ў рукі,
Што гарыць над бязьмерам палёў,
Я па Млечным тым Шляху бяз мукі
Чалавека да шчасьця бы вёў.
 
Гэтак песьняй мой дух маладзіцца,
I на сьвеце жыву толькі ёй,
Хоць пішу кроўю гэты страніцы,
З свайго сэрца гарачай крывёй.
 
1913
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.