РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Анатоль Сыс
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Маналёг Апанаса Філіповіча
У гэтай краіне ня маю я дому,
вось воблака – сяду і ў сьвет палячу
над гэтай гаморай, над гэтым садомам,
ні грошай, ні славы – я волі хачу.
 
У гэтай краіне ня маю я долі,
вось посах і торба і сотні дарог.
Па долі пайду. Не вярнуся ніколі.
Няхай мяне судзяць хоць людзі, хоць Бог.
 
У гэтай краіне ня маю я Бога,
ушчэнт разапселі яго сьвятары:
дзе церні павінны насіць – носяць рогі,
які ж тагды Бог, калі служкі зьвяры?
 
У гэтай краіне ня маю я роду,
забыўся народ мой найменьня дзядоў,
і сьвету ня бачыць далей азяроду,
і дзецям ня дорыць на шчасьце падкоў.
 
У гэтай краіне ня маю я песьні,
якая б народнай была і маёй,
якую б сябрына запела ў Бярэсьці,
а рэха ўзышло за Дняпром, за Дзьвіной...
 
У гэтай краіне ня маю я дому,
вось воблака – сяду і ў сьвет палячу
над гэтай гаморай, над гэтым садомам,
ні грошай, ні славы – я волі хачу,
 
бо ў гэтай краіне ня маю я волі...
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.