РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Анатоль Сыс
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Вам, на ложку зямным...
I калі на радзіме я зьбяру ўсіх сьляпых
каля сініх вачэй, каля сініх вазёраў,
запрашу іх за стол, як законны жаніх
ды на кут пасаджу сваё гора,
а на твар і на сьмех напушчу весялосьць
і на вусны – усьмешку, як вестку,
запытаю гасьцей: ці відушчы хто ёсьць,
каб падняў першы тост за нявесту.
 
Каля сініх вачэй, каля сініх вазёр
той, хто помніў мяне з маладосьці,
калі цноту ўначы забіраў я у зор,
падаў зь неба, ламаў юны косьці,
той, хто помніў мяне, скажа тост,
той, хто самы сьляпы ды відушчы.
Стане ціхім мой хвэст, як пагост
каля сініх вазёраў у пушчы,
 
бы ў зялёным бурштыне застынуць зьвяры
у лістоце. Бы ў сінім бурштыне
не ў сьвяточнай кашулі,
а у змроку вярыг
я зьнявечанай зоркай застыну.
 
А зямныя нявесты, калі засынаюць мужы,
страшным шлюбам пабраныя з ноччу,
з-пад падушак пасажных дастаюць нажы,
сьпячым выкалюць сінія вочы.
 
А я ў змроку вярыг
веру любай сваёй
і стальнога пяра не хаваю,
як законны жаніх,
боскай шлюбнай зарой
сам лязом ёй пад сэрца пыраю.
 
Вам, на ложку зямным,
не спасьцігнуць мой кайф –
вы з крываваю зоркай ня спалі –
разгадайце ж наколку на босых нагах
у Ісуса Хрыста:
              «ОНИ ВСТАЛИ!»
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.