РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Анатоль Сыс
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Не хадзіце за мной
Не хадзіце за мной! Не хадзіце!
Бо я маю рахункі з сабой.
Не кахайце мяне! Не любіце!
Бо каханьне для дурняў – сымболь.
 
Вы мяне цалавалі – плаціце!
За мінутную слабасьць маю,
Вар’яцейце над прорвай у жыце,
Вось лязо! Я вам шанец даю.
 
Не будзіце мяне! Не будзіце!
Не сачыце за мной, калі сплю.
Я у сьне – на вайне, як над прорвай у жыце,
Ці Хатынь, ці бацькоўскую хату палю.
 
Вы мяне спакушалі – плаціце!
Але ёй вырак – за шчасьце для Вас.
Не хачу быць сымболем! Ідзіце
У царкву, там ёсьць файны абраз.
 
I, хоць трэсьніце, ногі цалуйце
Хоць Марыі Сьвятой, хоць Хрысту,
 
Не хадзіце за мной! Не хадзіце!
Я ў жыцьці, як у шторме ладдзя.
Не судзіце мяне! Не судзіце!
Знаю, што і ў мяне ёсьць суддзя...
 
Але ж я заблуджуся ці згіну,
Ну й ... зь ім! Згіне д’ябал са мной,
А вас, мілая, кіну ды рыну!
Вось такі я, Радзіма, гэрой.
 
Не ганіце мяне! Не ганіце...
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.