РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
«Ня ўсе дома»
Мы ад дзеда аж да ўнука,
Як дзе бачым што ня так,
Зь вечнай тычымся навукай, –
I гаворым, хоць няўзнак, –
      Ці сваёму, ці чужому:
      «Ня ўсе дома, ня ўсе дома!»
 
*

Знаў хлапца, Арцёмам зваўся,
Меў тады семнаццаць год;
Бедзен, нерахман здаваўся,
Кемкі ж быў, каб яго звод!
      А плялі ўсе на Арцёма:
      «Ня ўсе дома, ня ўсе дома!»
 
*

Ад стыдлівасьці ён нейкай
Да карчмы ня знаў дзе сьлед;
За апошнюю капейку
Купіць кніжак ці газэт.
      I тут валяць на Арцёма:
      «Ня ўсе дома, ня ўсе дома!»
 
*

Вось сабе дзяўчыну мае, –
Стаў вяселейка спраўляць;
Беднавата маладая,
Гаспадыня ж – пашукаць!
      Тут ізноў ўсе на Арцёма:
      «Ня ўсе дома, ня ўсе дома!»
 
*

Стаў жыць з жонкай удваёчку
Працавіта небарак –
На сям’ю сваю дзень, ночку,
Як мурашка, проста так...
      А ўсе валяць на Арцёма:
      «Ня ўсе дома, ня ўсе дома!»
 
*

Вось і ў школу ходзяць дзеці, –
Кожны чыст, абмыт, абшыт,
Сам ня хвор і лапці ўзьдзеці
I заціркаю быць сыт.
      I тут валяць на Арцёма:
      «Ня ўсе дома, ня ўсе дома!»
 
*

Сходзяць годы за гадамі,
I Арцёма хоць на «ўра!».
Ён з сынамі, як з дубамі,
Статак, коні, моц дабра!
      Аж сягоньня на Арцёма
      Штось ня кажуць: «Ня ўсе дома!»
 
[1920]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.