 |
РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ
|
|
Вобразы мілыя роднага краю,
Смутак і радасьць мая!..
Якуб Колас
|
|
|
|
|
|
|
З суседзямі падзелішся скарынкаю. Адно ня ўмееш з торбаю прасіць. Як ластаўка, з падстрэшша рук Скарынавых Тваё крыляла слова па Русі... Ты бласлаўляла даланёй кляноваю Сваіх сыноў. Сьлязамі дабяла Бяліла лён на сьвітку Каліноўскаму I ў сны Ўрублеўскага ты Нёманам плыла... Зеленакосымі, тугімі сеткамі Злавіла Сьвіцязь юнакоў спакой. Хоць ён пабраўся зь песьняю суседскаю, Але вясьнянкі не забыў тваёй... Люблю цябе у веснавых праталінах, У белай хустцы маладых сьнягоў. Як на грыбы, багата ты на таленты – Пільней глядзі і нерушы знаходзь. Радзі, зямля, ты – шчодрая і сьціплая. Каб толькі маразоў ня знала рунь! Імя тваё нашчадкам з нэтраў выплыве – Сівых стагоддзяў рэха: – Бе-ла-русь!..
|
|
|
|
Падабаецца
Не падабаецца
|
|
2009–2022. Беларусь, Менск.
|
|
|