РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Рыгор Барадулін
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Мая мова
Сьцьвярджаюць гісторыкі і мовазнаўцы,
Што паступова сьціраюцца грані нацый
I, нібыта як перажытак,
                                                    аджыць павінна абавязкова
Мова маці маёй – беларуская мова,
Што мне, як імя ўласнае, блізкая і знаёмая,
Што па жылах маіх цячэ
                                                      і сонным Сажом і Нёманам.
Я чакаю часіну сябрыны людской,
Але не згаджуся, што родныя мовы луской
Былі на рыбіне чалавецтва,
Якая ў вечнасьць плыве акіянам вечнасьці.
Галеюць увосень гаі-касмачы,
Па вясьне расьціскаюць лісты
Свае кулачкі маладыя.
I калі нават мова мая замаўчыць,
То ня зробіцца мёртвай латыньню.
Словы, дзе кожны гук
Азяблай сініцай цінькае,
Ня стануць тэрмінамі мэдыцынскімі.
Гэтыя словы
Павінны вывучыць будуць нанова,
Каб даведацца,
                Як Русь мая, белая
                Ад вясновай наквеці
                I касьцей няпрошанай набрыдзі
                З-пад чарапастых свастык,
                Вольнай воляй сваёй даражыла,
                Як з братамі і сёстрамі
                Шчыра дружыла.
                Калі мова мая
                Уліецца ў агульны людскі акіян –
                Пацячэ ў ім, стрыманая,
                Цёплым Гальфстрымам.
                I будзе мне сэрца грэць
                Кожным ашчаджаным словам,
                Бо, як жыта, спрадвечная
                                                                          Беларуская мова!
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.