РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Рыгор Барадулін
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Маралу зразаюць панты
Дрыжыкі па целе,
            Марал пацее
            У тры паты.
Панты
Зразаюць
Нажоўкай.
            Капыты
            Б’юцца на жоўклай
            Траве...
Трывае...
Рэжце ж!
            Ці нажоўка тупая?!
Нарэшце!..
            На сьвежым пяньку выступае
            Жывіца чырвоная...
Выпусьцілі
З загона!
            Грукнулі
            Усе закладзіны суха.
Рвануўся...
Замёр...
Прыслухаўся...
            Страх яшчэ казыча
            Пахвіны.
            Трасянуў галавой па звычцы,
            Што рогі там быць павінны, –
Няма іх!
            На міг
            Нямая
            Цішыня.
            Толькі кедры шумяць.
Больш
Не суняць!
            Раскручваецца спружынай напятай
 
Увесь балючы,
Безабаронны,
Лабаты...
            Ад абразы заб’ецца
            Пад кедры густыя.
            I покуль
Боль не
Астыне –
            Не зварухнецца, ня тропнецца,
            Каб ня ўпала
            На сьвежы пянёк ані кроплі...
Адстоіцца
Сум у вачах,
            Як змрок у цесных прагалах.
            Нават пысы гарачай
            Не астудзіць вадою крыніц...
            А побач
Яго сябры
З маладымі
Рагамі
            будуць гнаць маладых аляніц...
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.