РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Рыгор Барадулін
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
*  *  *
Спакой з лугоў плыве ў раку
Вятрыста на адкосіне.
Самотна слухаць скверыку
Глухія крокі восені.
 
Ці помніш, сьцежка ціхая,
Абцасікі вясёлыя?
Трывожна сэрца цікае,
З тугой гляджу наўкола я.
 
Міргаюць ліпы з ласкаю
Зялёнымі павекамі.
Тваёй касынкі ластаўка
Не мільгане, як некалі.
 
Што скверыку за розьніца,
Хто зжураны, хто змораны.
Яна, вядома, позьніцца,
Ён смаліць «беламорыну».
 
А пеўні дзень прысьпешваюць
Назло хлапцам, як некалі.
Ці ж трэйція і першыя
Мае адкукарэкалі?
 
Хіба ня ўчора вечарам,
Ад радасьці нямеючы,
Шаптаў табе спрадвечнае
I цалаваў ня ўмеючы?..
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.