РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Рыгор Барадулін
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Вяртаньне на кругі свае
I

 
Сюды са спазьненьнем прыходзяць
Аўтобусы і анэкдоты,
Тут рады выпіць любой нагодзе,
Чый ты і хто ты,
Тут пра цябе дакладна вядома:
Ты дома...
 
Задумайся ў скрусе
I памаўчы ў тужбе.
Ты ўгору цягнуўся,
А дрэвы перарасьлі цябе.
Ты імкнуўся далёка,
Было дарог табе мала, –
А сьцежка, якую вартуе блёкат,
Цябе перагнала.
 
Ты розум свой гартаваў
На допытным агні
Пад скляпеньнямі,
Столямі,
Пад застрэшшамі,
А роднае неба – зірні! –
Мудрэйшае.
 
Падаваўся ты ў шлях даўгі
Малады.
Як тыя стагі, з тугі
Пасівелі твае гады.
Адно яшчэ журба маладая
Ахвотна з табой выглядае
Свае маладыя сьляды...
 

II

 
Мамы няма – шчырасьці не стае,
Мамы няма – дні мае безь яе
Суровыя, як астрогі.
Я мяняю дарогі
I цягнікі.
А раптам дарога нейкая,
Цягнік які
Некалі высьненымі дымамі
Усё ж прывядуць да мамы...
 
А шумеў мне спагады лес,
Ды
Яго скарчавалі гадоў ратаі.
Раней я любіў ад'езды,
Зараз люблю – вяртаньні.
Варушыцца недзе надзеі карэньне
Мама сустрэне...
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.