РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Франьцішак Багушэвіч
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Панскае ігрышча
Юркі
Каб ты ведаў, брат кумішча,
Што учора відзеў я?
У паноў было ігрышча,
Ды якое, ай, ай, а!
 
        Вот ігрышча, дык ігрышча,
        Не такое, як у нас:
        У цымбалы б'ець жыдзішча,
        Як калом, дык вот якраз.
 
Два жыдкі у скрыпкі валяць,
Трэці парх у дудку дмець.
А у мейсцы як засмаляць, –
Аж цябе тут затрасець!
 
        Была яшчэ і скрыпішча,
        У абхват будзе якраз,
        У ёй бас, дык вот басішча!
        Як аборына у нас.
 
Музыканты як прыўдараць
Усе разам «казака»,
Дык у вочах цёмна станіць,
Аж забудзіш языка!
 
        Б'ецца сэрца, як цапамі,
        Дрыжаць ногі пад табой
        I у танец ідуць самі –
        Проста самі меж сабой.
 
А паноў? дык як на сходзе,
Калі член прыедзе сам.
Ўсе прыбраўшыся па модзе,
Але ж як? і куды ж нам!
 
        Панічы усе прыбраны,
        Усе ў куртках як адзін:
        Рукавічкі маляваны,
        Боты вострыя, як клін.
 
Акуляры ж кожны ж носе,
Вісяць тут пад барадой.
Іншы ушчаміў на носе,
Танцуючы з маладой.
 
        А кашулі – ляксаваны,
        Але ж белыя як сьнег!
        Зарукаўкі пазьвіваны
        І з гузамі, як гарэх!
 
А паненкі ж? твар як трэба,
Але ж вопраткі, хвігуры?..
Ну не ядуць, мусіць, хлеба,
Адны толькі канфітуры!
 
        Ні якога няма складу:
        Жыватоў у іх нямаш,
        Але стырчыць штосьці з заду –
        Толькі езьдзіць на кірмаш.
 
Ні то конская кульбака,
Ні то кашэль, ні жаўлак
Ці пузыр з-пад андарака...
Ну ня ведама ніяк.
 
        Адзін паніч нетутэйшы,
        Мусіць, зь месца ён, ці што,
        А усіх быў найстрайнейшы
        I прыгож сабе нішто.
 
Закрычыць, каб, мусіць, вальца
Ці якое жыд стаў граць,
А жыд стары міргельць мальцу,
А той давай ўсім міргаць.
 
        Глядзі, струны нацягаюць,
        Іншы ў дудку зачне дуць,
        Тагды разам як зайграюць,
        Як заваляць, як дадуць.
 
Калі панічы ускочаць,
Пагавораць меж сабой,
Да паненак штось балбочаць
I пайшлі так, як на бой!
 
        Тыц усталі і паненкі,
        Кожны бярэ, яку хоча,
        I, абняўшы за сукенкі,
        Сярод хаты павалоча...
 
I давай па двох круціцца,
Як «Мяцеліцу» у нас,
Аж у вачах мігаціцца,
Як дрыпочаць іншы раз.
 
        Посьле, пане, як заселі
        За сталом чыста ўсе,
        Дык пілі, пілі, а елі!
        Дык няхай іх пранясе!
 
Вот каб гэтак мы гулялі,
I так пілі, і так елі, –
Як бы цёнгле быў на балі
Ад нядзелі да нядзелі!
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.