РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Франьцішак Багушэвіч
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Сьвіньня і жалуды
Сьвіньня, наеўшыся пад дубам жалудзей
Заснула смагла, пачасалася
I так, як іншы меж людзей,
Лычом карэньняў дакапалася.
 
        Рве карэньне, капае ямы...
        «Што робіш? – з дуба сокал кажа.
        Гэтак зглуміш і дуб самы,
        Як падкапаеш – ссохне, ляжа!»
 
«Дык што, няхай хоць згіне,
Абы мне жалудоў пад'есьці,
Іх надта любяць сьвіньне», –
Зарухкала сьвіньня урэшце.
 
        Дуб сокалу так гамане:
        «Сьвіньня сьвіньнёй і заўсягды;
        Яна ня відзе, што на мне
        Гадуюцца ей жалуды!»
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2018. Беларусь, Менск.