РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Алеся
Кукавала зязюля
У зялёным лесе,
Гадавала матуля
Дачушку Алесю.
 
Гаманіў бор сасновы
Ў вечары і ранкі,
Над калыскай ліповай
Пела калыханкі.
 
– Сьпі, засьні, мая дзетка,
Птушкі ўжо заснулі,
Сьпі, засьні, мая кветка,
Люлі, люлі, люлі.
 
– Сьпі, ня ведай трывогі,
Надыдзе часінка, –
На свае ўстанеш ногі,
Мая ты дзяўчынка.
 
Будзеш кужаль ты прасьці,
Будзеш ткаці кросны,
Выглядаці долі, шчасьця
Ў маладыя вёсны.
 
Кукавала зязюля
У зялёным лесе,
Не згадала матуля,
Што выйдзе з Алесі.
 
Як набралася моны
Матчына дачушка,
Паляцела да сонда
Пералётнай птушкай.
 
Паляцела дзяўчына
Самалётам гонкім
Над шчасьлівай краінай,
Над роднай старонкай.
 
Адчыняе вароты
Нябесным маршрутам
Ці як ястраб з высотаў
Скача з парашутам.
 
I да сонца праз хвілю,
А ўсё вышай, вышай!
Самалётавым крыльлем
Воблакі калыша.
 
Стара маці днём, ночкай
Марыць ля ваконца:
Ужо к прасьніцы дочка
Не зьляціць з-пад сонца.
 
Кукавала зязюля
У зялёным лесе,
Не згадала матуля,
Што выйдзе з Алесі.
 
1935
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2018. Беларусь, Менск.