РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Да сваіх думак
Думкі, думкі-весялушкі!
      Скуль вы узяліся,
Што ў душы, як тыя птушкі,
      Песьняй азваліся?
 
Ці навеяў вецер вольны,
      Што па горах скача,
Што у плоце, як бяздольны,
      Па сіротках плача?
 
Ці бурлівыя паводкі
      З вадой вас прыгналі,
Што вясною час кароткі
      Зямельку змывалі,
 
Затаплялі, залівалі
      Даліны і горы,
Аж сябе ў моры схавалі,
      У глыбокім моры?
 
*

Думкі, думкі-весялушкі!
      Скуль вы узяліся,
Што ў душы, як тыя птушкі,
      Песьняй азваліся?
 
Ці зрадзіў вас дух збадзяны
      У хатцы дзюравай,
На зямельцы акаванай,
      Бязвольнай, бясправай?
 
Ці ў калысцы у ліповай
      Са мной узрасьлі вы,
Як дзіцём вучыўся мовы,
      Вясёлы, шчасьлівы?
 
Сьвет здаваўся ясным раем,
      Людзі – без аблуды,
Не калолі у няволі
      Жыцьцявыя груды!
 
*

Думкі, думкі-весялушкі!
      Скуль вы узяліся,
Што ў душы, як тыя птушкі,
      Песьняй азваліся?
 
Ці навеяў віхар з поля,
      Як лісткі зь бярозы?
Ці зрадзіла вас няволя,
      Ці гора, ці сьлёзы?
 
Ці прыгожая дзяўчынка
      У вуха нашаптала,
Што вачыма, як лучынка,
      Міленька міргала?
 
I бажылася кахаці,
      Век не пакідаці,
Разам гора гараваці,
      А потым... ну, што там?!
 
*

Думкі, думкі-весялушкі!
      Скуль вы узяліся,
Што ў душы, як тыя птушкі,
      Песьняй азваліся?
 
Ці вас выараў сахою
      На шнуры вузенькім?
Ці вас выкасіў касою
      На сіўцы сівенькім?
 
Ці вас выкапалі людзі,
      Як праўду хавалі?..
Ачарнілі фальшам грудзі
      I помстай шакаляй.
 
Відмы сьмерці і разлукі
      На скаваных сеюць,
Ў крыві братняй мочаць рукі,
      На трупах шалеюць!..
 
*

Думкі, думкі-весялушкі!
      Скуль вы узяліся,
Што ў душы, як тыя птушкі,
      Песьняй азваліся?
 
Гэй жа, думкі, громка пейце,
      Покуль сэрца б’ецца!
Громка пейце, не жалейце,
      Што там хто сьмяецца!
 
Прыйдзе хвіля, і вас міла
      Нехта прывітае,
Можа, хоць дзяўчынка тая,
      Што мяне любіла!
 
Прыйдзе хвіля, – поймуць людзі,
      Дзе праўда зарэе...
Пейце ж, думкі, шчасьце будзе,
      Ночка разаднее!
 
[1905–1907]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.