РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Дзе б і праўда жыла...
Дзе б і праўда жыла, дзе б і доля цьвіла,
Не стагналі б дзе людзі над горам-бядой,
Сьлёзаў дзе б не цякло, кроў бы дзе не плыла, –
Паляцеў бы туды, паляцеў бы з душой.
 
I запеў бы там песьню, эй, думу сваю,
Нібы той салавейка у цёмным бары,
Каб той сьвет мяне чуў, як шчасьліва пяю,
Сьлёз ня лью, як цяпер, ад зары да зары.
 
Дый ня мне сьніці, пець аб шчасьлівых краёх:
Кругом бачу і сьлёзы, і кроў, і бяду;
Неспакойнай душой надарыў мяне Бог,
I з такой у магілу, напэўна, сыйду.
 
Пакуль волі ня ўбачу над роднай зямлёй,
Ці ж бы радасьцяй песьні азвацца маглі?
І пакуль буду бачыць, як плача брат мой,
Мне праўдзівага шчасьця ня знаць на зямлі.
 
Шуміць вецер, лісты абівае зь бяроз,
Абламляе гальлё, не цярпіць, а гудзіць.
Хто сьмяецца са сьлёз – сам прычынай тых сьлёз,
Хто ня ўмее будзіць – сам зато крэпка сьпіць.
 
Прэч з дарогі, мужык, абарванец ліхі!
Што? паноў не пазнаў са двара ты сваіх?
Ну, хамула, набок! а што? выйшаў сухі?!
Чорт ляціць, і крычыць, і быдляча ўсё, ўсіх.
 
[1905–1907]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.