РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Па жыцьцёвай пуцявіне
Па жыцьцёвай па цярністай
      Пуцявіне йду,
А за мной мая нядоля
      Гоне ўсьлед бяду.
 
Бяда чорная такая
      Сунецца, бяжыць,
Сьлёзы, жаласьць насылае,
      Аж трудненька жыць.
 
Смутна, смутна, цурком сьлёзы
      Льюцца з-пад павек,
Хоць бы йшла ўжо сьмерць-магіла,
      Чымся так жыць век!
 
Эй, пайду я ў бор шумячы,
      Песьню запяю,
Перад лесам выльлю скаргу
      Горкую сваю.
 
Дзе ты, доля, дзе ты, воля?
      Ня знаць, не чуваць;
Глуха стогнуць дубы, хвойкі,
      Галіны трашчаць.
 
Каб, здаецца, абняў елку,
      Сагрэў бы сабой,
А зь людзьмі так неяк зімна,
      Жудка, Божа мой.
 
Акавала сонца праўды
      Няпраўды зіма,
I як жыці, што чыніці?
      Разгадкі няма.
 
Толькі чорная нядоля
      Сунецца, плыве,
Хоць змагаюцца зь ёй, гоняць,
      А яна жыве.
 
[1905–1907]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.