РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Зь песень нядолі
Шумныя бярозы
      Пабяліў мароз.
Хацеў бы я плакаць,
      Дый ня маю сьлёз.
 
Хацеў бы я пеці
      Аб сваёй бядзе,
Дый мне сэрца ные,
      Песенька ня йдзе.
 
Хацеў бы, каб зімаў
      Строгіх не было,
Каб зарэла цягам
      Летняе цяпло.
 
Хацеў бы, каб доля
      У хатцы жыла,
Каб з бурлівай рэчкай
      Нядоля сплыла.
 
Хацеў бы, каб воля
      Гуляла са мной,
Каб сонейка грэла,
      Як грэе вясной.
 
Але, Божа мілы!
      Долі не відаць, –
Кайданы няволі
      На руках зьвіняць.
 
Няма вясны, сонца,
      Сьветлых дзён няма, –
Марозам марозіць
      Строгая зіма;
 
Марозам марозінь,
      Сьнегам адзяе,
На работу гоніць,
      Есьці не дае.
 
Эх, пайду я ў поле
      Долечкі шукаць
З востраю касою,
      Як на сенажаць.
 
Ой, пайду я ў поле,
      Як бы на вайну,
Шукаючы волю,
      Шаблячкай махну!
 
Ой, пайду я ў цэркаў,
      Сьвечачку куплю, –
Можа, згіне гора,
      Якое цярплю.
 
Можа, ўзойдзе доля
      Ясьненькай зарой,
Можа, блісьне сонцам
      Воля нада мной!
 
[1905–1907]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.