РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Уладзімер Караткевіч
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Павешаным 1863 года
Калі ідуць на абардаж,
І поўніць полымя прасьцяг
Да верху мачты – экіпаж
Цьвікамі прыбівае сьцяг.
 
Даўно здалася – нават сталь, –
І толькі зараз –
                                  мы памром
Пад сьцягам, што ў прадоньні хваль
Зьнікае разам з караблём.
 
Ў крыві краіны нашай бель,
Прыходзіць час сьмяротных сноў,
І нашай волі карабель, –
Няскораны, – ідзе на дно.
 
І сёньня ў вечны наш працяг,
У неба на сьвітаньні дня
Уздымуць нас, як волі сьцяг,
Якому й Богу нельга зьняць.
 
28–29.I.1980. 0 г. 20 хв.
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2020. Беларусь, Менск.