РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Якуб Колас
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Голас зямлі
Я чую голас несьцiханы –
Зямля мая мяне заве
I кроiць сэрца мне на раны,
Зьвiнiць, як звон касы ў траве.
 
I шум дубровы, i стогн пушчы,
I рэк усхлiп, i плач крынiц,
I немы зрок балотнай тлушчы
Нясуць мне весьць пра чужанiц.
 
Я бачу постацi тэўтонаў –
Халодны твар, зьвярыны вiд.
Ня знае жалю, нi законаў
У сталь закованы капыт.
 
О, каб я меў такiя рукi,
Зямля, абняў бы я цябе,
Каб сьцiшыць гора тваё, мукi,
I сiлу даць у барацьбе.
 
Зямля мая, мая краіна!
Я чую твой прызыўны звон.
Прымі ж хоць слова твайго сына –
Ня доўгі будзе твой палон.
 
Шумяць гняўліва твае пушчы,
Трасуцца помстаю бары,
I дзень твой хмурны змрок расплюшчыць –
Ёсьць у цябе багатыры!
 
31.XII.1941
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2023. Беларусь, Менск.