РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Яўгенія Янішчыц
Вершы
  Колькасьць: 388
 Усе катэгорыі    
 Сартыроўка па альфабэту     Сартыроўка па гадах    Сартыроўка па рэйтынгу
 Усе годы    Бяз года    
 Усе 
2
O
А
Б
В
Г
Д
Е
Ж
З
І
К
Л
М
Н
О
П
Р
С
Т
У
Ф
Х
Ц
Ч
Ш
Э
Я
20.VІ.1985 г.
Odi et amo
*** А зь якога ж падвор’я...
*** А зь якой былой разлукі...
А ты – Ліліт...
Аб масе
Абеліскі
*** Аблокі, нібы воўна...
Абоз. Малюнак дзяцінства
Агнявы танец
Адзіночны лік
Аднойчы
Адчай
*** Адчайна-малады...
Азёрны час
*** Арліны храм. Узьмежак беразовы...
*** Ах, на шчасьце, яшчэ ды ня ўсохла балота...
Баляда вернасьці
Баляда вяртаньня
Баляда калодзежа
Бацькава дарога
Бацькава музыка
Бацькавы дровы
*** Баюся я нявыказаных слоў...
Баялася грымот...
*** Белы воблак. Белы сад...
*** Бласлаўляю адчай і трывогу...
*** Блізкі шлях праклаўся проста...
Боль
*** Боль перасіліў немату...
*** Больш для сябе не існаваць...
Брат
*** Будзе слоту абвяшчаць прагноз...
*** Будуць вёсны і пралескі...
*** Бунтуе рошчына ў дзяжы...
Быстранка
*** Быць такою маладою...
Бэз Веры Палтаран
Бязь ветру!
*** Бярэш мяне, палоніш зноў...
*** Вазьму свой лёс і перайначу!..
Велясьніца
Верш Хрысьціне Лялько
Вішня
Вольная жанчына
Восеньскі кірмаш
*** Вось і гэты бальшак прамільгне...
*** Вось і лета маё на схіле...
*** Вось мой паром туманны...
*** Вось так узгараецца слова...
*** Вось так – з адкрытым небам – заначую...
*** Вось турбот тваіх паляна...
Вуздэчка і шумёлы. Год 1953-ці, хутар
*** Вузельчыкі званкоў...
*** Вунь першая хмара павісла бянтэжна...
Вушацкая калыханка
Вы
*** Вы прараклі. I сэнс прароцтва...
Вясло і перавясла
Вясновае
Вячэрнія радкі
Галінка з Мардакян
*** Глыбы думак. Праху глыбы...
Голас з акцэнтам
Госьць
Гэта любоў!
*** Гэта, мілы мой, лёсу насьмешка...
*** Гэтак мне яшчэ не выпадала...
*** Гэтыя зоркія вочы!..
Да Вас
*** Да сустрэчы...
*** Даволі смуткаваць...
Давыд-Гарадок у час паводкі
Дажджавая нітка лёсу мамы
*** Дажджы ідуць. Такі пачатак. Восень...
*** Дай Бог з табою мне не сустракацца...
Дакосіны
Далоні
Данута
*** Дап’ём зялёнае віно...
Дарога
Два гады назад
Двое
*** Дзе згубіліся Вы...
Дзе ты прапала
Дзевятнаццаць
*** Дзень згасае. Нават ночы мала...
*** Дзесьці жаўра ў небе цінькае...
Дзякуй, Арлекіна!
*** Дзякуй, мілы, за вясну...
*** Для сваёй адзінае дачушкі...
Добры вечар, землякі!
Дома
Дуня
Дурная Ганна
*** Душа смуткуе, як загнаны зьвер...
*** Душы не патрывож...
Еду ў госьці да бабулі
*** Жораў ты, а я – сініца...
*** Жыву сярод глухіх балот...
Жывульнік
*** Жыцьцё маё – узьлёты і падзеньні...
З дарагой душы
*** За высокай кручаю-гарою...
*** За дзень пехаты прытаміліся ногі...
*** Загаворана пушча чаборам...
Зайду да Шчамялёва
Замірае лецейка
*** Запозна радасьць, як дасьпелы яблык...
Застаюся каханай!
*** Засьнежаныя купкі вербалозу...
Згадка знаёмага рытму
Зімовае
Зінька
Знак тайны
Золата і пясок
Зона сьвятла
*** Зь якой вясны, зь якое б та прычыны...
*** Зьвіняць вясёлыя лісты...
Зялёны жар
*** Зялёныя ігольчатыя сосны...
Зямля і соль
*** І грэшныя чарэшні маняць сокам...
*** І гусьляў звон, і чарак перазвон...
*** І нашто былую песьню клікаць!..
*** І ня цела бязважкасьць...
...І прасьвечваюць нашыя сэрцы
*** І прыйдзе боль, нібы па доме...
І прыйдуць іншыя...
...І самы позьні час
*** І сямейнай картай бітая...
*** ...І тая, што даўно завецца Вашай...
*** І тчэ жыцьцё гады...
*** І цішыня вастрэй ляза...
*** І шлях, што тчэцца сьлёзкамі зязюль...
Імя па бацьку
Інтэлігенты ад зямлі
*** Ірвёмся ў неабжытае...
Кавалі
*** Калі змагла б, вярнула б я ня слова...
*** Калі сьпяваць прытоміцца душа...
Каліна зімы
Калядкі
Камень
Кантрасты
Каханьня сад і ластаўка вясны
*** Кашульку адбяліла...
Колеры
Красная цана
*** Крутыя берагі...
*** Куды ні гляну – гурбы маразоў...
*** Лёгка слалася дарога...
Лілеі студзеня. Да партрэта Ніны Мацяш
*** Лістапад. Разгадкавы спакой...
*** Любіце не вясну...
*** Люблю...
Любоў мая...
Ля ложка хворай маці
Ля муроў стагодзьдзяў
Мама
Мама і птушкі
Мама падрэзала косы
Мамчына сіла
Маналёг вавёркі
Марыя
Мацей і Пцімея
*** Міг, што стаўся ужо учарашнім...
*** Мне б запыніцца на юрлівай косцы...
*** Мой горкі прыпамін...
Моладасьць
Мтацмінда
*** Мы дзесьці разьмінуліся...
Мыцьцё вакна
Мэтафара
На голас ліры
*** На добры, на шчодрае восені лад...
*** На сумежжы зь вясной гэтай белай завеі...
На тралёўцы лесу
На ўсякі выпадак...
*** Набытак шчасьця мой бясспрэчны...
Навагодняя яліна
*** Над адзінотаю ўсмак пасваволю...
Над кнігаю сябра
Над перакатнай рэчкаю
*** Над смутным днём, раптоўнай катастрофай...
Над хронікай 30-х гадоў
*** Напэўна, шчасьце ў мяне не па ўзросту...
Натхненьне
Начлежнікі
Наша поле
*** Не абаб’ю чужых парогаў...
*** Не дакарала, не журыла...
*** Не зарасьлі быльлём гадоў паляны...
*** Не зьвяліся...
*** Не назавём – само не назавецца...
*** Не падміргнуць нам вулачкі ці пашы...
*** Не пасьмела б дарэшты пазбыцца...
*** Не прад’явіць віны пасьля...
*** Не прасіла я ў цябе падмогі...
*** Не шукаю гаманлівай славы...
*** Недалюбіла? Не, не палюбіла...
Непастаяннае, як хваля
Непрыручаная птушка
Ні воблачка, ні вецярка
*** Ні крыўдай, ні скрухай ліхою...
*** Ні на міг, ні на век – не твая...
*** Ні парушынкі ў небе, ні дажджынкі...
Ноч на Прыпяці
Ноччу
Ня варта
*** Ня воблака, а проста аблачынка...
*** Ня думаць: скончыцца Яно...
*** Ня зьвязвайце натруджаныя крыльлі...
*** Ня маю наракаць...
*** Ня помні першы свой палёт...
*** Ня столькі варагоў...
*** Ня трэба мне ўсьмешкі маёвай...
*** Ня трэба слоў у цішыні бянтэжнай...
*** Няпраўда, ужо не сумую...
*** Нясуджаны, я так скажу аднойчы...
*** Няхай душы бяссоньня будзе мала...
*** О ты, хто падарыў...
Па грыбы
Па дарозе ў Дастоева
Па шчырасьці, уніз
Павел і Нікан
Падманваю сябе...
*** Пакіньце цішу вуснам і вачам...
Палескае
Палесьсе
*** Паміж лісьця, паміж расы...
Памяці Еўдакіі Лось
Парфен і Хведар. З размовы
Пасьля вайны
Пасьля наведаньня Баянскага сабора
Пасьля траўмы
Паўночная зара
*** Паэзія. Душа. Айчына...
Паэт
Паэтэса
Песьня
*** Плачу даўгі ральлі...
Плыві, рака!
*** Поўнік у вакне. Сьвятло і ціш...
*** – Пра атаву напомніць прасіла?..
Пра балота
Пра Галгофу
Пра назвы
Правінцыя
Правяраючы час і сябе
Прага крыла
Прадзед Фёдар, конь і паэзія
*** Прайшла жыцьця часьцінка ў перунах...
*** Праклінаем долю, неба...
Пралескі
Прыгаршчы сьвятла
*** Прыедзь у край мой ціхі...
Прылукі
Прытча пра бочку
*** Прыходзіш з нагоды ці з суму...
Птах
Пэйзаж з пласьцінкай
*** Пявучая зямля...
Пярсьцёнак
Радасьць
*** Разлука ўпала на траву...
*** Ранавата нам прычальваць...
Ранішняе
Роздум над недасяжным словам
Розум
*** Ружовы цьвет і хараство садоў...
Ружы Купалы
Рыгору Семашкевічу
Сава і Марыя
Савіная ноч
Салдаткі
Самае блізкае
*** Самота ўспыхпе белай сьцюжаю...
Селезень і вуціца
*** Сёньня і вечна! – і мы са шчасьлівых...
Скерца
Славянскае застольле
Слова
*** Слоў медзякі... Пачуцьцяў бранзалеткі...
*** Слоў ня трэба. Варажба...
*** Смутна выблісьне шлях, нібы зорка з туману...
*** Спрабую ўласны боль забіць...
Спроба несэнтымэнтальнага раманса
*** Спыню свой крок адчайны і таропкі...
*** Стала завялікай наша хата...
Старана мая азёрная
Старэйшыя мае...
Стрыжы начныя
*** Сумуем па сябрах, як па надвор’і...
*** Сустракаемся так рэдка...
*** Сухі і маланкай апалены ствол...
*** Схіляю галаву, нібы на плаху...
*** Схлынуць гады, як за вадою...
Сынок і маці
*** Сьвет адкрыты і босы...
*** Сьвет прасторны і вялікі...
Сьвітальны верш
Сьвята масак
Сьвята пірага
Сьвятло
*** Сьвятлом і скрухай лёс мой апавіты...
*** Сюды вяртаюся ад скрух...
*** Сябе нанова адкрываю...
Сяйво
*** Сянцо каля гумна...
*** Сярод зімы сьняжыстай...
*** Так дождж да сасьмяглае глебы жадзён...
*** Так наступае далячынь...
*** Так п'ю з крыніцы, быццам не піла...
*** Такой прысьні, як яблыневы сад...
*** Там лістапады выпалі...
Таму што сьнег кладзецца галубіны
Тарасаў шлях. Да 170-годзьдзя Тараса Шаўчэнкі
Тата
*** То цёмны бор, то рэдзенькі лясочак...
Трава
*** Трывожным клінам позьні вырай...
*** Тупы, каменны брук...
Тут
*** Ты адкуль, разбуджаны заліў...
*** Ты вучыла мяне сеяць жыта і лён...
Ты косіш сена, колеш дровы
*** Ты мяне аберажы...
...Ты нібы зноў купаесься ў рацэ
*** Ты пакліч мяне. Пазаві...
Ты побач, тут...
*** Ты той, каго няма са мной...
У 300 кілямэтрах ад Менска. Гарэзны верш
У бабулі Паланеі
*** У безназоўнай цішыні...
У Белавежы
*** У белым кіпені сады...
У вянок Лесі Украінкі
У дарозе
*** У маладой журбе...
У садзе маіх летуценьняў
*** У цішыні зажураных алей...
У чабору спытай...
У шуме жытняга сьвятла
*** Ужо адпрасавана форма сыну...
Узоры
*** Узьвейны ветрык легкавейны...
Усё выдатна
Учора?
Фартысіма
*** Хаджу па нівах, па лугох азёрных...
*** Хай позьняе лісьце у жоўтай маркоце...
Хата
Хвіліна
*** Хвіліны пройдуць дарагія...
*** Хто забраў мой самы сьветлы сон...
Цеплыня
*** Ці ўспомніцца, ці ўспомніцца...
*** Ці чуецца у зманлівым спакоі...
*** Ці шлях занясло кудасою...
*** Цішыня. I вазёрная гладзь...
*** Цяплейшых промняў сонечныя стужкі...
*** Чаму ніколі не баюся я...
Часіны года
*** Чым пачыналася яна...
*** «Чысьціні...
*** Шастае вятрыска па дуброве...
*** Што за восень даўгая...
Элегія дома
Я Вам гляджу прыветліва ў твар
Я вас люблю
*** Я дыханьнем цябе абаўю...
Я пачакаю
*** Я семнаццаці год...
*** Як доўга дождж ілье, а я ня чую...
*** Як за дажджамі частымі-рабымі...
Як называюцца сьлёзы
*** Як просіцца сьцежка пад ногі...
Як прыходзяць радкі
*** Якая часу рыска...
Якая я
Ялта – 1917
*** Яшчэ малюся труднай долі...
*** Яшчэ мяне зусім няма...
*** Яшчэ ня збыты успамін...
*** Яшчэ паўкроку – і вярста...
*** Яшчэ спытаю сілы...
*** Яшчэ шчака ад рэўнасьці гарыць...
2009–2018. Беларусь, Менск.