Магутны Божа! Ўладар сусьветаў,
Вялізных сонцаў і сэрц малых,
Над Беларусяй ціхай і ветлай
Рассып праменьне Свае хвалы...
Натальля Арсеньнева
Родныя вобразы
уваход      СЂСЌРіiстрацыя
 
  Р“АЛОЎНАЯ     РђР РҐРђР†Р§РќРђРЎР¬Р¦Р¬     Р–ЫВАПІС     Р”РџРњ     Р’ЕРШЫ     Р›Р†РўРђР РђРўРЈР Рђ     Р‘ІЯГРАФІІ     Р¤РћР РЈРњ     РЎРџРђРЎР«Р›РљР†  
пошук

  
Тлумачальны Слоўнік

ПЕРАД БУРАЮ

Сінь і глыб бяз конца-краю,

Ціш і згодачка сьвятая

Неба, землю абнялі.


Сонца зранку жарам пыша,

Ветрык лісьце чуць калыша,

Вее чуць паўзьверх зямлі.


Лес і поле з збажывою,

Апавітыя смугою,

Задуменныя стаяць.


І сярод цішы нясьмела

Над зямелькаю зьнямелай

Сталі хмары вынікаць,


Ды так ціха, так пужліва,

Нібы зданкі або дзіва

Невядома скуль ўстае.


Шырыць сонца клуб іх белы

І маланак-громаў стрэлы

Ім на страх зямлі куе.


А зямля як бы замлела,

Толькі дуб стары нясьмела

Зрэдку лісьцем павядзе.


Змоўклі ўсе вакол абшары,

Бо замысьлілі штось хмары...

Ой, знаць, бура загудзе!


1916  РЇ. Колас

вэрсія для друку

Адзнакi: 0/0 Водгукі(0)
Дадаў PL 17.06.2010