RODNYJA VOBRAZY Vobrazy miłyja rodnaha kraju,               
Smutak i radaść maja!..
      
 
Jakub Kołas
    Hałoŭnaja      Słoŭniki           Spasyłki      Ab sajcie       Кірыліца      Łacinka    
Maksim Tank
Daviedka
Kantekstny tłumačalny słoŭnik
Prajści praź viernaść
*  *  *
Ja spytaŭ čałavieka,
Jaki prajšoŭ praz ahoń,
I vody,
I miednyja truby:
– Što samaje ciažkoje
Na hetym śviecie?
 
I jon adkazaŭ:
– Prajści praź viernaść.
 
1976
 
 
 
 
U Vilniusie
Nia znaju, što mahło rasčułić
Mianie miž vilniuskich muroŭ.
Mo toje, što tut stolki vułic
Ź imionami maich siabroŭ?
 
Nu jak ža ich nie pieraviedać?
I ja za cieniem svaich dum
Pa pierachodach, pierajezdach,
Znajomych vułicach idu.
 
Zvaniu. Mnie dźviery adčyniajuć.
Nie zastaju siabroŭ byłych,
I šmat chto, ździŭleny, pytaje:
Niaŭžo ich znaŭ i pomniu ich?..
 
Niaŭžo ich znaŭ niaŭžo ich pomniu?
Čaho ž by ŭ dźviery hrukaŭ ja,
Čaho ž by kožny raz u poŭnač
Błukała pieśnia tut maja?
 
1976
 
 
 
 
*  *  *
Vypaŭ pieršy śnieh.
Radaść małym dzieciam ź jaho
Budavać biełyja kazačnyja zamki,
Lapić biełych śniehavikoŭ,
Razrysoŭvać jaho
Biełymi śladami
Svaich łyž, kańkoŭ, sanak.
 
Dy niechta vyciahnuŭ dyvan
I pačaŭ vybivać ź jaho pył
Roznych svarak, niazhod, zababonaŭ...
I adrazu niejak
Śnieh pašareŭ
I ŭvieś śviet pašareŭ
I zmoŭk śmiech dziaciej.
 
1976
 
 
 
 
*  *  *
Abviaściłi: paet!
A ja im nie źbiraŭsia być,
I nie staraŭsia być,
I nie chacieŭ być.
I pra heta
Dobra znaje ahoń,
Na jakim ja pałiŭ
Svaje vieršy.
Ja pierakanany:
Ahoń umieje maŭčać.
Niaŭžo mianie vydaŭ
Popieł?
 
1976
 
 
 
 
*  *  *
Try krumkačy...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Staražytnyja amfary.
Heta, što była z vadoj,
Raskazvaje pra dziaŭčynu,
Jakaja ź jaje spatalała smahu.
Heta, što była ź vinom,
Raskazvaje pra pieśni,
Jakija śpiavałi na śviacie Dyjanisa...
Ale čamu ź ich adna maŭčyć?
Niaŭžo była ŭ joj cykuta?
 
1976
 
 
 
 
Ledziašy
Ledziašy – pieršyja łastaŭki viasny.
Pad jaje soniečnymi łaskami jany
 
Śpiarša pačynajuć płakać,
Potym, pryhreŭšysia, praź ślozy, niebaraki,
 
Pačynajuć śmiajacca, źvinieć,
Budzić na vierbałozie bredź,
 
Svaimi dziubami prabivać kala płota
Našuflavanyja vietram sumioty.
 
A viečaram, kałi prymarazak dychnie,
Skurčacca znoŭ pad strachoj, na aknie.
 
Voźmieš katoraha ŭ ruki, pacałuješ:
– Nu, što zažuryŭsia? Viasna idzie, čuješ?
 
1976
 
 
 
 
Sakavik
Śpić, stamiŭšysia, viecier
La imšarnaj krynicy.
Ništo nie varuchniecca,
Tolki nieba iskrycca.
 
Sakavik nastupaje,
Z pleč kažuch svoj skidaje,
Jamu horača byccam,
Skinuŭ i rukavicy.
 
Navat šapku-vušanku
Zapuściŭ na asinu,
Dzie sinieje na ranku
Cieniem ciecieravinym.
 
1976
 
 
 
 
Paślavajenny zbor hryboŭ
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Niepadsudnaja
Ja na jaje chacieŭ u sud padać
Za skradzieny moj son,
Parušany spakoj
I za svajo,
Jak piełasia ŭ starych ramansach,
Raźbitaje serca.
 
Dy śledčy,
Pieraharnuŭšy –
Ad rymskaha da našaha –
Ŭsie fałijanty prava,
Raźvioŭ sa spačuvańniem ruki:
– Niepadsudnaja.
 
1976
 
 
 
 
*  *  *
Pieśnia maja – kaŭčeh,
Jaki ja zbudavaŭ,
Kab z patopu hadoŭ
I suśvietnych kanfłiktaŭ
Ciabie ŭratavać.
Ja ž zastajusia na miejscy,
Kab pad ciažaram
Lubovi da ciabie
Nie pajšoŭ na dno
Hety kaŭčeh.
 
1976
 
 
 
 
*  *  *
Ad hora – usio ŭ śviecie niamiła,
Ad ščaścia – čas chutka minaje,
Ad chmielu – marnujucca siły,
Ad słavy – siabroŭ ubyvaje...
Voś tut i spynisia na niečym
U hetym žyćci, čałavieča!
 
1976
 
 
 
 
Samakrytyka
Ja znaju, što strašenna adstaŭ
Ad svajho času:
Daŭžej ad usich današvaŭ šyrokija štaniny,
Apošni hałasavaŭ za mini-spadnički,
Da hetaha času dobra nie avałodaŭ
Technikaj zaviazvańnia halštuka,
Nie adpuściŭ doŭhich vałasoŭ,
Nie navučyŭsia štodnia mianiać svaich pohladaŭ,
Chvareju na staruju chvarobu serca
I praciahvaju pisać u reałistyčnym styłi.
 
I tamu vam mianie chiba niama čaho słuchać.
 
1976
 
 
 
 
Butelki
Viečaram začyniajecca
Mahazyn pustoj tary.
Niejki čas tam panuje cišynia,
A potym, pierazvońvajučysia,
Pačynajuć butelki znajomicca
Pamiž saboj.
Bolš za ŭsio
Tut češuć jazyki
Suśvietnyja zvodnicy-bałbatuchi
Z-pad harełki, piva i vina.
Dzie jany tolki nie pabyvałi –
Na bazarach, na ŭłońni pryrody,
U roznych padjezdach.
Kolki jany viedajuć
I śmiešnych, i trahičnych historyj,
U jakich udzielničałi jany!
A jakaja ŭ ich sakavitaja i krutaja mova!
Kab pačuŭ pastavy,
Adrazu schapiŭsia b za śvistok.
Bolš sałidna pavodziać siabie
Butelki z-pad kańjaku, šampanskaha.
Jany pieravažna abmieńvajucca dumkami
Ab mižnarodnych padziejach,
Ab navukovych prablemach,
Žančynach, moładzi.
I zusim cichoniami stajać
Butelki z-pad «Narzana»,
«Jesientukoŭ», «Baržomi».
Časam jany tolki pakašłivajuć,
                                                                        uzdychajuć,
Jak tyja, chto ich aparažniŭ.
 
1976
 
 
 
 
Rečka
Jak my vyprastałi heta rečyšča,
Absadziłi cianistymi klonami,
Dno ačyściłi ad roznaj niečyści –
Płyvi, rečka, šlachami zialonymi.
 
Jana ž, z pavodki skarystaŭšysia,
Zmyła hrebłi i znoŭ tudy rynuła,
Dzie pad vietram šumiać, raschistaŭšysia,
Jaje daŭnija sosny buśłinyja.
 
1976
 
 
 
 
*  *  *
Pierš vybiraŭ ja vułicy,
Dzie hulała-žyło majo soniejka,
Dzie pył «Lavonichi» kurycca
Pad pierazvony harmonika.
 
A zaraz – ci viečar, ci ranica –
Idu za ŭspaminami śledam ja,
Tam, dzie siabry nie stračajucca,
Dzie nichto mianie nia viedaje.
 
1976
 
 
 
 
Na ekzamienie
U mianie spytałi:
– U jakoj imperyi
Nie zachodziła sonca?
Ja adkazaŭ: – Tolki ŭ adnoj –
U imperyi paezii...
 
I pravałiŭ ekzamien
Pa historyi.
 
1976
 
 
 
 
Tatuiroŭka
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Oda na śmierć kardynała I. Daviełona
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
U Chirasimskim muzei
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Fudzijama
Ekspres razhnievanym drakonam
Lacić, hłytajučy masty,
Tuniełi zmročnyja, adchony,
Reklam barvovyja ščyty.
 
Niby tajfun vahon chistaje,
Dy jon žyvie svaim žyćciom:
Chto piva ciahnie, chto čytaje
Abo zmahajecca sa snom.
 
I raptam – byccam raju brama
Raskryłasia. Hladžu ŭ vakno:
Pierada mnoju Fudzijama
Ŭ svaim viasieńnim kimano.
 
Na hałavie – błakit biazdonny,
Na plečach – biełizna śniahoŭ,
Apierazany stan zialonaj
Imhłoj kvitniejučych sadoŭ.
 
Až ścišyłisia ŭ zachapleńni
Usie, prahnaŭšy stomu, son.
I ja krasie jaje viasieńniaj
Addaŭ pakłon.
 
1976
 
 
 
 
*  *  *
Zaŭsiody vabiłi mianie
Niabios prastory,
Dy prypaźniŭsia ja, vidać,
Lacieć da zoraŭ.
 
Nie padychodžu pa hadach
I rytmu serca
Być kasmanaŭtam i błukać
Dzieś u suśviecie.
 
Tamu čaściej vandruju ja
Ŭ suśviet łiryčny,
U hłyb dušy, jakaja ŭ nas
Nia mienš kaśmičnaj.
 
1976
 
 
 
 
Načnaja varta
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Ćvicie sakura
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Chacika
Na dziesiaty dzień
Trejciaha miesiaca hetaha hoda
Horad kazačny Naru
Naviedać mnie vypała ščaście.
A ŭ tym horadzie
U staražytnaj draŭlanaj śviatyni,
Piacijarusnym niebam ukrytaj,
Jašče bolšaje vypała ščaście –
Paznajomicca z Budam samim.
A kałi ad jaho ja vychodziŭ,
Dyk najbolšaje vypała ščaście –
Sustrecca z pryhožaj Chacikaj,
Bieź jakoj,jak havorać
Ź dzion Amatarasu
Na ziamłi była b viečnaja noč.
 
1976
 
 
 
 
Takasaha
Kab lubvi i viernaści
Łivień nie raźłiŭ
Kab nijaki sivier
Duš nie astudziŭ,
Kab nie razarvaŭ ruk
Ni ahoń, ni mieč,
A žyćcia niahody
Nie sahnułi pleč –
Trojčy abmianiajemsia
Kubkami sake,
Kubkami viasielnaha,
Chmielnaha sake!
 
1976
 
 
 
 
Pierajmańnie kieninhaŭ
Na połi vikinhaŭ
Hulaje brat ahniu.
Dom ptušak
Raspadajecca ad hromu.
Marskomu čas, Ałaf,
Prypynak dać kaniu,
Viasło kryvi –
Svoj mieč paviesić doma.
Pakul nia zhaśłi miesiacy
Iłba tvajho,
Rukoj – krainaj
Załatych piarścionkaŭ –
Jak skald, udar
Pa vadaspadach hor,
Pa źziańni poŭnačy,
Pa strunach sosien zvonkich.
Niachaj zahłušyć pieśnia
Krumkačyny kryk,
Niachaj prasłavić pieśnia
Adpačynak pik!
 
1976
 
 
 
 
*  *  *
Jak pierapisvacca z taboj,
Kałi rasstańnia bol
Ŭsio narastaje,
A pamiž niebam i ziamloj –
Pamiž ałoŭkam i papieraj –
Małanki prabiahajuć?
 
1976
 
 
 
 
*  *  *
Amal na krai śvietu,
Siarod vierasaviščaŭ,
Razbudžanaja vietram
I ručain ihryščam,
 
Viasieńnim niebaźziańniem
I sojek pierakłičkaj, –
Nibyta na vydańni,
Ćvicie lasnaja dzička.
 
Svaty ž marudziać niedzie.
Mo źbiłisia z darohi.
I tolki dva miadźviedzi
Tancujuć la biarłohi.
 
A ŭ samaj netry dzikaj
Źvinić laščeŭnik hibki,
Tam kamary-muzyki
Naładžvajuć skrypki.
 
1977
 
 
 
 
Ptuški
Voś latuć nad nami
Sinija ptuški vietru,
Čyrvonyja ptuški łistoty,
Šeryja ptuški chmar,
Barvovyja ptuški hadoŭ.
 
Vyjdzi na hanak!
Kiń im choć žmieniu ziarniat,
Kab jany tak chutka
Nie adlatałi.
 
1977
 
 
 
 
Viernaść
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Usio bolš i bolš u niebie
Reaktyŭnych žuravoŭ,
I štučnych zor, i spadarožnikaŭ,
I smohavych abłokaŭ.
 
Usio čaściej –
Zamiest ziaziułi-varažbitki,
Što ŭsim pradkazvaje,
Kolki žyć, –
Mianie budzić hołas dyktara,
A potym – kamanda:
– Rasstaŭcie nohi na šyryniu pleč
I pačynajcie schilacca!..
 
A za byłoj za stronhavaj račułkaj,
Pachavanaj u betonnych trubach,
Raskinuŭsia taki
Pejzaž industryjalny,
Jaki namalavać nie chapaje ŭ mianie
Ni vanhohaŭskich farbaŭ,
Ni betchovienskich hukaŭ,
Ni akademičnych słoŭnikaŭ.
 
Chiba mnie heta tolki ŭdasca
Paśla nastupnaha pryšeścia
Na Ziamlu.
 
1977
 
 
 
 
*  *  *
Spradvieku
Abśledujem halaktyki.
I pakul što nidzie,
Aproč Ziamłi,
Nie znajšłi śladoŭ
Žyćcia.
Kałi sapraŭdy
My – samotnyja ŭ suśviecie,
Jak ža nam treba z taboj
Daražyć našaj
Družbaj!
 
1977
 
 
 
 
*  *  *
Vitaju znajomyja ściežki,
Što dzieś pačałisia ź viasny,
Svaich spadarožnikaŭ daŭnich –
Pad śvitkaj imhły vałuny.
 
Vitaju biarozy, jakija
Ŭ zimu čaradoju bryduć,
I tyja viatry štarmavyja,
Što mnie nieścichana huduć.
 
Huduć, kab išoŭ ja za imi
I nie ahladaŭsia nazad,
Išoŭ až pakul na darozie
Nia ŭkryje śladoŭ łistapad.
 
1977
 
 
 
 
*  *  *
Daj mnie, ranak, svaje pieśni,
Pierazvony žaŭrukovy,
Kałi ja idu darohaj
Praz pałi, łuhi, dubrovy.
 
Daj mnie, dzień, svaje lubyja
Niepakoi i kłapoty.
Kab až na plačach kašula
Prapacieła siomym potam.
 
Daj mnie, viečar, na viačeru
Chleba čornaha akrajec
I siabroŭskuju biasiedu,
Što nikołi nie zmaŭkaje.
 
Daj mnie, nočka, svaju ciomnač,
Kab jana moj sad ukryła,
U jakim by da śvitańnia
Mnie śviaciłi vočy miłaj.
 
1977
 
 
 
 
Prahnoz nadvorja
«Zaŭtra, pavodle prahnozu
Biuro nadvorja,
Budzie soniečny i biaźvietrany dzień.
Tempieratura pavietra – plus 25°»...
 
Dzivaki sinoptyki!
Niaŭžo jany nia viedajuć,
Što niama adnaho nadvorja dla ŭsich.
U mianie, naprykład,
Usio zaležyć ad ciabie:
Kałi nia pryjdzieš, –
Kožny dzień budzie šery i ściudziony,
A kałi pryjdzieš, –
Kožny dzień budzie soniečny i jasny.
 
1977
 
 
 
 
Ź dziońnika djabła
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Na zary našaha kryłataha vieku,
Kałi samaloty jašče lotałi
Z chutkaściu svojskaje kurycy,
A z vyšyni možna było bačyć,
Jak ciotka Aŭdoćcia idzie pa vadu,
Jak błiščać paviešanyja na płocie staŭbuny,
Jak dzied Archip smałić svaju lulku,
I pra kožny rejs pisałi hazety,
A piłotaŭ i pasažyraŭ,
Jak ramantyčnych herojaŭ,
Pakazvałi ŭ kino,
I paśla kožnaha pieralotu
Možna było niešta napisać
Ab svaich uražańniach, –
Cikava było lotać.
Ciapier ža, kałi z kaśmičnaj vyšyni
Ničoha nie razhledziš, aproč zor,
Da jakich miljony śvietavych hod,
Ja ŭsio bolš i bolš
Lublu chadzić piechatoj.
 
1977
 
 
 
 
Stały
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Pračytaŭšy reklamu:
«Nie pryznačajcie spatkańnia
La našaha sałona pryhažości,
Bo možacie pamyłicca
I pryznačyć spatkańnie
Sa svajoju babulaj», –
Ja pačaŭ aścierahacca
Abłokaŭ, dreŭ,
Ludziej i padmalavanych,
Padretušavanych dumak.
 
1977
 
 
 
 
Pryhody z daždžom
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ja Hułivieram adpačyć pryloh.
Matyl-raźviedčyk na plačo prysieŭ mnie,
Za im – kamar, uzbrojeny kłinkom.
Muraški praź mianie darohu prałažyłi,
I pavucinaj pryviazaŭ pavuk
Mianie da dźmuchaŭca, a žuk pačaŭ byŭ
Pra pieramohu nada mnoj trubić...
I śmiešnaj mnie była ich mituśnia.
Dy raptam viecier pušču razbudziŭ,
I ažyłi stahodnija duby i chvoi,
Što na plačach svaich trymałi nieba
Z łavinami hrymot i błiskavic.
I ja siabie adčuŭ upieršyniu
Takim ža śmiešnym śvietu ŭładarom,
Jak hetyja haspadary lasnyja.
 
1977
 
 
 
 
Kniha žyćcia
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Znać chočaš, jak ciabie znajšoŭ?
Pa zorach, što ŭśmichałisia,
Pa kvietkach, što siarod łuhoŭ,
Kałi išoŭ, vitałisia,
Pa sałaŭjach, što la dubroŭ
Z taboj pierakłikałisia.
 
1977
 
 
 
 
Adlehłaść
Adlehłaść ad punkta «A» da «B»
Takaja ž, jak adlehłaść ad «B» da «A».
Što źjaŭlajecca aksijomaj,
Viadomaj i daškolnikam.
Čamu ž tady daroha damoŭ
Karaciejšaja, jak z domu,
Ab čym znaje navat koń.
A daroha da ciabie
Karaciejšaja, jak ad ciabie,
Ab čym śviedčać maje nohi,
A daroha ad płuha da piara
Karaciejšaja, jak ad piara da płuha,
Što śćviardžajuć
I maje krytyki.
 
1977
 
 
 
 
*  *  *
Minijaciurnyja hory –
Małodšyja prapraŭnučki Fudzijamy –
Parosłyja skarłavaciełymi sosnami,
Drymotnaj cišynioj imchoŭ.
 
Miesiac –
Samotnaja łodka
Šukalnika perłaŭ,
Jaki niekałi ŭ chvałi nyrnuŭ
I nia vypłyŭ.
 
Na bierazie žančyna –
Ślazami apaleny kamień.
I ja spyniŭsia,
Kab joj nie było tak
Samotna.
 
1977
 
 
 
 
Ikabana
«U adnoj matki bolš ciapła, jak u sotni,
U adnoj uśmiešcy bolš radaści, jak u sotni,
U adnoj slazie bolš horyčy, jak u sotni,
U adnych vusnach bołyp słodyčy, jak u sotni,
U adnoj kvietcy bolš blasku, jak u sotni», –
Skazała mnie pry rasstańni Ioka,
Iścinu słoŭ jakoj nie mahu, nie chaču
I nia raju nikomu asprečvać.
 
1977
 
 
 
 
*  *  *
Pajści mo ŭ kramu i ćviki kupić,
Piłu ź siakieraj dy pierarabić
Žyćcio, kab znoŭ było mahčyma žyć.
 
A moža, tam prydbaju i klučy,
Jakija ty zakinuła ŭnačy,
Klučy ad ščaścia, mar maich i snoŭ,
Kab da ciabie jašče raz nie pryjšoŭ.
 
1977
 
 
 
 
Hibakuša
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Vosieński ručaj
Ručaj i tak byŭ śviež i čyst,
Ale kałi biarozy łist
Apaŭ, barvovy, jak ahoń, –
Takimi kolerami toń
Rasfarbavałasia, što ŭvieś
Zastyŭ u zachapleńni les
I sonca bieh spyniła svoj...
O, jak daŭno, luboŭ maja,
My nie stračałisia z taboj
La vosieńskaha ručaja!
 
1977
 
 
 
 
*  *  *
Damoviłisia:
Nie chvalavacca,
Nie złavać,
Nie raŭnavać,
Kałi niechta z nas
Časam zatrymajecca na pracy
Abo ŭ siabroŭ.
 
Minaje poŭnač.
Pieršy raz adčuvaju siabie
Tak dobra,
Tolki nijak nie znajdu,
Kudy ž jon prapaŭ, vałidoł.
 
1977
 
 
 
 
*  *  *
Kałi naščadki buduć
(A jany časam lubiać hetym zajmacca)
Padłičvać, kolki raz pamylaŭsia
U kachancy, ŭ siabrach,
U napramku daroh, –
Chaj ułičać:
Žyćcio majo było takoje karotkaje,
Što na papraŭki pamyłak
Nikołi nie chapała času.
 
1977
 
 
 
 
*  *  *
Prajšła navalnica.
Znoŭ nad parasonam buśłinych krył
Razharajecca sonca.
A ŭ sadzie ŭsio apadajuć i apadajuć
Jabłyki hromu, bomy rasy
I kropłi małanak...
Pojdziem źbirać ich
Na naša viasielle!
 
1977
 
 
 
 
Zvanicie, zvanicie!
Pakul nia pozna,
Na skryžavańniach daroh
Lasnych, palavych, hornych,
Mižzornych
Treba b napisać:
«Kałi zaŭvažycie
Škodnikaŭ pryrody
(Karajeda, ci niejkuju tlu,
Ahoń, ci homo turistica,
Jaki čort viedaje što moža natvaryć),
Chutčej u pažarnuju achovu,
U miłicyju,
U «Chutkuju dapamohu»,
Nat samomu Bohu
Zvanicie, zvanicie, zvanicie!
 
1977
 
 
 
 
*  *  *
I čym ty tak vabiš, nia znaju,
Niabiosaŭ biazdonnaja siń,
Za kazačnyja niebakrai
Ŭ niaźviedanuju dalačyń!
 
Niaŭžo ja, dzivak, spadziajusia
Druhuju radzimu adkryć,
Jak byccam by bieź Biełarusi
Zmahu ja i dychać i žyć.
 
I ŭsio ž, jak Latučy hałandziec,
Na javie, u marach i ŭ snach
Błukaju ŭ prastorach halaktyk,
Da zor prakładajučy šlach.
 
1977
 
 
 
 
Mark Šahał
Vandroŭny boh mianie
Ŭ Šahała dom pryvioŭ,
U śviet jaho błakitnych
Letucieńniaŭ snoŭ,
Što, byccam pryvidy
Minułaha žyćcia,
Ŭ dryhotkim źziańni śviečak
Šabasnych mihciać.
 
– Nu, jak tam niezabyŭny
Viciebsk nad Dźvinoj
Z majoj susiedkaj Chanaj
I jaje kazoj,
I ź Jankielem,
Byłym ramiźnikam, jaki
Za sinahohaj žyŭ
Na bierazie raki?..
 
Tak, čuŭ ja, čuŭ
Pra ich trahičny los
I čuŭ što z papiałiščaŭ
Horad uvaskros.
Jon časta śnicca mnie,
Nat u Sen-pol-de-Vens
Prychodzić da mianie
Ŭ ściahach čyrvony ŭvieś.
 
Zdajecca, baču Pena –
Čaradzieja znoŭ.
Maleviča, Kandzinskaha,
Byłych siabroŭ,
Ź jakimi niekałi
Ja z Zamkavaj hary
Hladzieŭ i zachaplaŭsia
Viciebskam starym.
 
Ziamny jamu pakłon
Tam pieradaj, hladzi ž!
Nie za harami ŭžo
Miacie maja zima...
 
Rasstałisia. Pajšoŭ ja.
U budučy Paryž,
A jon – u Viciebsk toj,
Jakoha ŭžo niama.
 
1977
 
 
 
 
Rakavinka z Kipra
Kupiec nikazijski ŭhavaryŭ
Hetu rakavinku kupić,
U jakoj nieścichana
Mižziemnaje mora šumić
I svoj maje prytułak nibyta
Sama Afradyta.
 
Nu, viadoma, kupiec prymaniŭ.
Ni bahini ŭ joj,
Ni šumu chval ci ałiŭ.
Tolki tam, dzie jana
Pierłamutrava źziaje,
Kroŭ paranienaj Kipry ziamłi
Vystupaje.
 
1977
 
 
 
 
*  *  *
Ja časta haściuju ŭ spradviečnych dubrovach,
Kab ichnimi farbami, hułam napoŭnić
I amaładzić, aśviažyć svaju movu.
Idu praz łamačča, rahaćcie, karčeŭje,
Praz paparaci, bylniahi dla zamovy,
Praź lesavikovyja vierasaviščy,
Praź śviet šmathałosy, šumłivy, barvovy.
I pieśniu maju atulaje znoŭ viecier
Zialonaj łistotaj i pyłam sukviećcia.
 
1977
 
 
 
 
*  *  *
U daleč niaźviedanuju Zadyjak,
Zdajecca mnie, kłiča nibyta.
A ja nie mahu i dahetul nijak
Apošniaj zahadki razbłytać:
 
Za što mianie raskryžavać tak zmahłi
U hetym suśviecie kavarnym,
Pryćvikavaŭšy ruku da Ziamłi,
Druhuju – da zorki Palarnaj.
 
1977
 
 
 
 
*  *  *
Ja ŭ zachapleńni
                                    ad strojaŭ tvaich,
Tvaich branzalet,
                                    zavušnic darahich,
Takich darahich,
                            što sama ty
Da ich –
                małaznačny dadatak.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Ty pavitałasia.
A ja – uściešyŭsia,
Ale chutka vypuściŭ z ruk
Tvaju dałoń,
Nie znajšoŭšy na joj
Svajoj
Darohi žyćcia.
 
1978
 
 
 
 
Bijahrafičny film
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Kazka pra Śmiech
Zahadaŭ byŭ tyran – Śmiech zabić
I płitu na mahiłu ŭzvałić,
Kab nikołi jaho nie tryvožyŭ.
Tolki dziŭnaje dziva: štodzień,
Chto paŭz hetu mahiłu ni jdzie,
Tut strymać svajho śmiechu nia moža.
 
Uzłavaŭsia tyran, zahadaŭ
Tych karać, chto ź jaho rahataŭ.
Dy sa Śmiecham ty jak saŭładaješ!
Jon nat apanavaŭ vartavych –
I miačy, i rahaciny ich,
I turemnyja ścieny chistaje.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
– Budu viečna kachać.
– Budu viečna čakać.
– Budu viečna pomnić...
 
Słovy, jakija mohuć
Ničoha nia značyć
Dla tych,
Kaho kachajuć,
Kaho čakajuć,
Z kim raźvitvajucca.
I tolki znajuć
Ich sapraŭdny ciažar tyja,
Chto kachaje,
Chto čakaje,
Chto jašče zastajecca
Žyć.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Kožny raz,
Kałi paśla pracy
Sa svaich ruk zmyvajecie
Ślady sažy, pyłu,
Smały, farbaŭ,
Ślady niaščyrych
Pociskaŭ, –
Aścierahajciesia,
Kab nia zmyć
Adkaznaści
Za niečaje žyćcio.
 
1978
 
 
 
 
Kalekcyjanier siarebranikaŭ
Jamu ŭdałosia sabrać
39 siarebranikaŭ Judy,
I jon paviesiŭsia ź niepamysłoty,
Što niechta
Pierachapiŭ – sarakavy.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Adny radasłoŭnuju svaich vieršaŭ...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Čas
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Bracisłava
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Nie śpiašy, zima,
Biełym śnieham kryć
Zołata łistoŭ,
Vodśviety zarnic,
Ściežki na palach,
Nivy, kurhany,
Maładuju ruń,
Letucieńni-sny,
Pieśniu, što ŭ hrudziach
Žaŭrukom źvinić, –
Nie śpiašy, zima,
Biełym śnieham kryć.
A lepš nazaŭždy
Ź vietram zamiaci
Łichalećcia dni
Ŭ našaj pamiaci.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Kab zrabić pieršy krok,
Patrebna nam
Ruka maci;
Kab, spatyknuŭšysia,
Znoŭku padniacca –
Viera ŭ darohu;
Kab adčuć ciapło sonca –
Družba;
Kab nia znać adzinoctva –
Radzima.
 
1978
 
 
 
 
U planetaryi
– Voś heta –
Śpiralnaja hiałaktyka,
Heta – Ełiptyčnaja,
A heta – kolcy Saturna...
 
A ja padumaŭ:
Dzivaki astranomy!
Niaŭžo jany nia bačać,
Što heta –
Vyratavalnyja kruhi,
Kinutyja niekim
U Suśviecie?
 
1978
 
 
 
 
Kałiści...
Kałiści hadzińniki
Nia tak śpiašałisia, jak siońnia,
I kožny hod mieŭ
Namnoha bolš miesiacaŭ
I śviatočnych dzion,
I leśvicy ŭ našym domie
Miełi namnoha mienš prystupak,
I ŭsie darohi byłi karaciejšyja,
A viosny – zielaniejšyja,
A zimy – bialejšyja.
Raskazvaju ŭnukam,
A jany, harezy, śmiajucca,
Nia vierać.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Iznoŭ na toj ściežcy junackaj,
Dzie kožny mnie kamień znajomy,
Dzie viecier – kałi b ni išoŭ ja –
Jak Tuba – hančak naš kałišni –
Lacieŭ da mianie abdymacca;
Dzie, choć i daŭno ja ŭ adłučcy,
Čakała baćkoŭskaja chata,
Kasa pad strachoju buśłinaj
I sonca na vočapie studni;
Dzie hrełisia na častakole
Katami zbany pałiŭnyja.
Dymiła dymkom multanovym
Ščarbataha komina lulka.
Voś hłucha, čuvać, za dubrovaj
Pakašłivaje navalnica.
Dziaciej niechta kłiča chavacca
Ad hromu.
                      Staju i čakaju:
Mo chtoś i mianie pryhadaje.
Čakaju.
                A doždž pačynaje
Krapłista šumieć nada mnoju.
 
1978
 
 
 
 
Zdymak biaz retušy
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Najbolš cikavyja načnyja ciahniki...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Ciapier i ty nie paznaješ,
Kałi mianie stračaješ.
Ja nie kryŭduju. Inšym staŭ.
Sam heta dobra znaju.
 
Ale niepaduładny ja,
Jak i raniej, źniamozie,
Chacia z usich aazisaŭ
Zastaŭsia na darozie
 
Adzin, dzie navat vietru šum
Pakłikać nie pakłiča
I dzie ziaziula pa viaśnie
Hadoŭ bolš nie adłiča.
 
1978
 
 
 
 
Čyłijski suvenir
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Treska z doma Šekśpira
Prajšłi majstry ŭ były Šekśpira dom,
Kab adramantavać vuhły staryja.
I ich siakieraŭ pierastuk i hrom
Abrušyŭsia na ścieny viekavyja,
 
Paščerblenyja časam i daždžom.
I razbudziŭ dni Stradfarda byłyja,
Kałi paet tut biehaŭ chłapčukom
I słuchaŭ, jak nord-ost šalona vyje.
 
Ja la majstroŭ spyniŭsia. Pryvitaŭ.
Ździviłisia niamała, što z-za śvietu
Pryjechaŭ, kab naviedać dom paeta.
 
Tut niechta z tresak vohnišča raskłaŭ.
Ja aściarožna ź ich adnu padniaŭ,
Jakaja akazałasia sanetam.
 
1978
 
 
 
 
My
Na bazary – my kupcy,
Na łuhu – my ŭsie kascy,
Na vajnie – my ŭsie bajcy,
Ŭsie heroi, małajcy.
 
Na viasielłi – my svaty,
Na radzinach – dyk kumy,
Za stałom – usie braty...
Nie znajści takich, jak my!
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Vy havorycie,
Što nie było
Ni Pramieteja,
Ni Ikara,
Ni Don-Kichota,
Ni Danka...
 
Niaŭžo ja pamyłiŭsia
I nie na tuju
Zavandravaŭ płanetu?
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Kałi ja adpłyvu z Charonam na rybałku,
A pryjdzie čas siaŭby – biaryciesia za płuh,
Sa zboram uradžaju nie marudźcie,
Biasied zastolnych nie pierapyniajcie,
Nie pakidajcie niedapitych čarak,
Hub niedacałavanych, niedapietych piesień
I bram, adčynienych načnoj paroju,
Kab chto kania trajanskaha nia ŭvioŭ.
 
1978
 
 
 
 
Łańcucki zamak
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Kažany
Noč Chatyni
Ź pierałivaŭ miesiaca,
Z sałaŭinaha śvistu,
Ź pierazvonu biassonnych zvanoŭ...
Niačutnymi
Čornymi małankami
Nada mnoju snujuć kažany.
A moža, heta
Kłuby dymu
Z usio jašče
Nieastyłych papiałiščaŭ?
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Adny havorać,
Što my – ziamlanie.
Nia vieru im,
Bo adkul by ŭ maje sny
Zalatałi zory?
 
Druhija havorać,
Što my –
Pryšelcy z suśvietu.
Nia vieru i im,
Bo nie była b
Mnie tak doraha
Maci-ziamla.
 
1978
 
 
 
 
Hanna
Ciabie daŭno nazvałi b
Słavutyja paety
Bahiniaj, čaraŭnicaj,
Afiełijaj, Džuljetaj.
 
Ja ž rad, što ciabie kłičuć
Zvyčajnym imiem «Hanna»,
Što addajecca recham
U sercy nieścichana.
 
I ŭ čas, kałi prychodziš
Z paloŭ pachučych miataj,
I ŭ čas, kałi zmaŭkaje
Chady tvajoj stakata.
 
Ja rad, što ty sa mnoju,
Zvyčajnaja, ziamnaja,
Jakuju nie addaŭ by
Za ŭsie spakusy raja.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Pra sapraŭdny smak chleba
Treba pytacca nie ŭ taho,
Chto jaho štodzień
Jeść aby-jak,
A ŭ taho, chto jaho
Nie zaŭsiody bačyŭ
I kamu jon nia raz śniŭsia
I ciažka dastavaŭsia.
 
1978
 
 
 
 
Prośba
Ty, što biaz bolu daješ
Łistam apadać,
Ślazam rasy
Na marščynach Ziamłi vysychać,
Ahniu daharać
Na pieraharełym kastry,
Rechu stozvonnamu
Hasnuć u ciomnym bary,
Vyrai kraj pakidać
Vieraśniovaj paroj, –
Daj raźvitańnie mnie lohkaje
Ź pieśniaj majoj.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Rajuć mnie vykinuć
Ščotku zubnuju dy brytvu,
Śviečkaj pakoj aśviatłić.
Ci – jašče lepš – łučynaj,
Na harnitur načapić
Kalarovyja łaty.
Knižnyja połki zapoŭnić
Skieptyčnym tryźnieńniem,
Vušy pryŭčyć svaje
Da stadyjonnaha ryku
Vočy – da čornych
Supraćsoniečnych akularaŭ,
Vieršy pisać ačmurełyja
Ad narkatyčnaha čadu –
Kab stać sučasnym i modnym.
Dy, jak viadoma, nia tak
Heta lohka pazbycca
Daŭnich pryvyčak.
Harbataha, kažuć,
Vypravić tolki mahiła.
Znać, zastanusia takim,
Jakim naša ziamla naradziła.
 
1978
 
 
 
 
Padsłuchanaje
380
И zviezda s zviezdoju hovorиt.     
#M. Ju. Lermantaŭ

 
Heta była pieršaja
Paślavajennaja noč.
Zasynałi zmoranyja horam   
Papiałiščy,
Nivy,
Chvałi rek.
Tolki čuć było,
Pamiž saboj havaryłi zory:
– Aścierahajciesia Ziamłi,
Na joj – čałaviek.
 
1978
 
 
 
 
Viartańnie
Kałi ŭ svajoj vandroŭcy
Ja adłučajusia daloka
Ad Radzimy
I ŭžo nia čuju jaje
Pieŭniaŭ na zary,
Nie adčuvaju pachu jaje chleba,
Nia baču pryzyŭnych jaje ahnioŭ,
A ŭ maje pieśni pačynajuć zalatać
Čužyja ptuški, vobłaki, viatry, –
Jak błudny syn, viartajusia damoŭ.
 
Voś i siahońnia
Staju la baćkaŭskaha paroha,
Čakaju: ci darujuć?
I ŭ toj ža čas
Ab novaj maru Adysei.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Kolki tut
Na hetaj rečcy było
Žartaŭ, śmiechu,
Kałi, viartajučysia ź sienažaci,
Pa halcy stronhavaj,
Piavučym žviry
Jaje ŭbrod
Pierachodziłi dziaŭčaty,
Bajučysia, kab jak
Nie zamačyć svaich spadnic
Abo kałi my pieranosiłi
Ich na rukach.
 
Dy niejkamu
Pieraŭtvaralniku pryrody
Uzbryło račułku hetu
Vyprastać, i abiazrybić,
I pierakinuć most,
Jaki my zaraz
Moŭčki pierachodzim.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Pakazvajuć dom paeta.
Tolki restaŭratary zabyłisia,
Što ŭ domie, u jakim niekałi
Jon naradziŭsia, žyŭ,
Nie mahło być
Takoha betonnaha hanka,
Takich hłuchich ścien,
Takoj niepramakajemaj strachi,
Ščylna zašklonych vokan,
Takich dźviarej z zasovami
I takoha vysokaha paroha,
I jašče – storaža.
Bo jak by da jaho
Mahłi ŭsie zalatać viatry,
Usie ptuški, zory,
Zachodzić usie drevy,
Kvietki, ludzi,
Ź jakimi jon družyŭ.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Kałi svajo piaro
Ja zaziamlaju
U roznych asabistych
Spravach i kłapotach
I pačynajuć, byccam
Pa hromaadvodu,
Błiskavicy słoŭ
Pa im spłyvać
Na bieły łist papiery, –
Usio čaściej
Łaŭlu siabie na dumcy:
Ci ŭ hety čas –
Tryvožny i adkazny –
Pra toje ja pišu,
Što treba
I jak treba?
 
1978
 
 
 
 
Try čarki
Pytałasia dačka ŭ maci:
Za kaho vychodzić zamuž,
Bo pryjechałi try chłopcy –
Try małojcy ŭ pieraviedy.
 
Kaža maci: – Vaźmi čarki,
Ź ich adnu napoŭni miodam,
A druhuju – svaim potam,
Trejciuju – svajmi ślazami.
 
Toj, chto voźmie čarku ź miodam,
Za krasu ciabie kachaje;
Toj, chto voźmie čarku z potam,
Za rupłivasć ciabie lubić.
 
A chto – čarku sa ślazami,
Toj žyć bieź ciabie nia moža
I ciabie ŭ biadzie nijakaj
Nie zabudzie, nie pakinie...
 
1978
 
 
 
 
Sakavik
I śnieh užo amal što źnik,
I dzień staŭ bolš pramienny.
Ty ž skardziŭsia na sakavik.
I vietrany i źmienny.
 
Ty, znać, zabyłasia, što jon
Byŭ svatam na viasielłi,
Što bieź jaho my vieśnich dzion
Z taboj ŭ žyćci nia miełi b.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Što, ziaziuleńka-viaščunka,
Pieć ty pierastała?
Ci to ŭ žycie kałasistym
Pieśni pahublała?
 
Ci to sonca nia tak śviecić,
Ci to les nia zvonki,
Ci to viecier zaviavaje
Z maŭkłivaj staronki?
 
Ci to, moža, ad taho ty
Pieci pierastała,
Što ŭsie lety maładyja
Pierakukavała?
 
Viecier vieje, hnie kałośsie.
Załatoje rańnie.
Prakukuj choć raz, viaščunka,
Mnie na raźvitańnie.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *

Oj u misti lehinиkи       
Vmiesti  hołovami.             
#Ukrainskaja narodnaja pieśnia

 
Kałi nielha našym sercam
Dy pierakłikacca.
Kałi nielha našym vusnam
U lubvi pryznacca,
Kałi nielha majoj ściežcy
Z tvajoj pobač biehčy, –
Dyk niaŭžo j hałovam našym
Nielha razam lehčy?
Kab tady, jak pa-nad nami
Zhasnuć zaranicy,
Nam niaźviedanaje ščaście
Mahło śnicca, śnicca...
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Kij,
Na jaki ŭ žyćci nie abapreśsia,
Nož,
Jakim chleba siabram nie adkroiš,
Kubak,
Ź jakoha vady nie napjeśsia,
Sol,
Jakoj hutarku, śmiech nie padsołiš,
Družba,
Nia źviedaŭšaja łichalećcia,
Słava
Biaz pracy mazolnaj, upartaj,
Słova,
Jakoje nia hreje, nia śviecić, –
Ničoha nia varty.
 
1978
 
 
 
 
Z daŭniaj kazki
Adnojčy
Spyniŭsia na razdarožžy
Pierad kamniem:
«Naleva pojdzieš –
Śmierć znojdzieš,
Naprava –
Kania zhubiš».
I ja pajšoŭ naleva,
Bo biez kania
Jaki ź mianie rataj!
 
1978
 
 
 
 
U haściach
Na farforavaj talercy
Tancujuć nimfy.
 
Siadžu i lubujusia.
Pytajucca, čamu nia jem.
Treba być ludajedam,
Kab z takoj talerki jeści.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Na ŭskrai harotnaha pola...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Słova
Kałiści i ja ŭ słavutych
Šamanaŭ vučyŭsia zamovam
I vieryŭ va ŭsiemahutnaść
I ŭ siłu čaroŭnuju słova.
 
Dy pierakanaŭsia potym,
Što słova tady maje siłu,
Kałi jano zrošana potam
I z praŭdaj ludskoj združyła.
 
Tamu ja i kinuŭ u prysak
Šamanskija prymchi dy bubien,
A z serca svajho słova vysiek,
Što laža pad novyja zruby.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Prypisałi: spakoj
I niejkija kropłi.
Zabaraniłi chadzić,
I raptam baču:
Sarvaŭsia ź viešałki
Moj kapialuš,
A za im – płašč,
A za płaščom
Cicha padałisia za dźviery
Maje staryja siabry –
Darožny kij
I boty...
Kudy heta jany?..
Ledź dahnaŭ ich
Na naračanskaj
Darozie.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Na ščaśłivym miescy...
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
*  *  *
Pryśniłasia,
Što ja zabłudziŭsia
Ŭ suśviecie...
I choć daŭno ŭžo
Niama majoj maci,
Jak mały,
Spałochaŭšysia,
Pačaŭ jaje kłikać.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
Jakich tolki
Nie navydavałi słoŭnikaŭ.
Navat źbirajemsia vydać
Marsijanskija ci kaśmičnyja
Dla pierahavoraŭ z žycharami
Inšych płanet.
A da hetaha času
Nia majem słoŭnikaŭ
Rek, azior,
Lasoŭ, źviaroŭ,
Ptušak i ryb.
 
Moža, tamu
Pamiž imi i nami
Stolki
Niavyrašanych spraŭ,
Prykrych nieparazumieńniaŭ
I trahičnych pamyłak.
 
1978
 
 
 
 
Los
Na paryžskim na Błyšynym rynku
Raz mianie pakłikała katrynka.
Papuhaj z dalokaha Samosa
Padaryŭ kanviert mnie z maim losam.
Ja raskryŭ kanviert, piśmo čytaju.
Što ž mianie napieradzie čakaje?
A čakajuć mianie dni tryvohi,
Novyja krainy i darohi,
Novyja siabry, sustrečy, straty
I ŭ burłivym mory vał dzieviaty...
Što ž, ja ŭdziačny, druža vypadkovy,
Za moj los i ščodry i surovy,
Los, jakomu pazajzdrościć kožny
Na šlachach žyćciovych padarožny.
 
1978
 
 
 
 
*  *  *
I našto ja kałiści
Pamianiaŭ Kańka Harbunka
Na aŭtamašynu!
Choć u joj
Sotnia konskich sił,
Ale ź joj ni pahavaryć,
Ni padziałicca
Svaimi kłopatami,
Ni dajechać
Da začaravanaj careŭny,
Jakaja mianie čakaje.
I nie viarnucca znoŭ
U krainu
Matčynych kazak.
 
1978
 
 
 
 
Partyzanskaja
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Mikałaj Dvornikaŭ
Paema
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙   ∙
 
 
 
 
Padabajecca     Nie padabajecca
2009–2019. Biełaruś, Miensk.