RODNYJA VOBRAZY Vobrazy miłyja rodnaha kraju,               
Smutak i radaść maja!..
      
 
Jakub Kołas
    Hałoŭnaja      Słoŭniki           Spasyłki      Ab sajcie       Кірыліца      Łacinka    
Frańcišak Bahuševič
Daviedka
Kantekstny tłumačalny słoŭnik
Pradmova da zbora vieršaŭ «Smyk biełaruski»
        A praŭdu skazaŭ Buračok u svajoj «Dudcy», što ŭsie my zaviom našu movu «mužyckaj», i tak – ničahusieńka, jak by tak i treba! Zdaryvałasia i mnie čytać i ksionžački, choć nia nadta staryja, drukavanyja naviet, jakohaś pana Marcinkieviča, ale ŭsie jak by śmiejučysia z našaha brata pisany; čytaŭ ja i tak pierapisanyja vieršyki jakohaści Jurki «Panskaje ihryšča», hdzie Jurka nadta dzivujecca i jak by zaviduje panam tym, katoryja, moža, i bolš ad Jurki taho pracujuć, tolki, viedama, vučonyja, dyk lahčej i sparniej. Ja pierapisaŭ i siudy toje «Ihryšča», niachaj vybačaje pan Jurka, ale, dalboh, až złość uziała, što Jurka spadabaŭ toje, što tolki błaznu moža spadabacca. Ja tyki i čyrknuŭ jamu «Adkaz», ale tak dumaju, što heta jon, śmiejučysia z našaha ciomnaha brata, napisaŭ; hetak dumaŭ, što durny mužyk, dyk užo ničoha i nia vidzie, i nia znaje! Oj, pamyliŭsia!
        Nie raŭnia ja Buračku, – jon lepiej, moža, znaje žyćcio mužyckaje, bolš, moža, vidzieŭ i čuŭ; ale tak mnie spadabalisia, jaho tyja vieršy, što i ja zdumaŭ paprabavać štokolviek napisać. Jość šmat drukovanych pieśniaŭ našaha naroda; pisaŭ Pačabut, Ja. Tyškievič, apisujučy naš Barysaŭski paviet, i šmat chto śpisyvaŭ ich, a šmat jość i nie śpisanych, ale pieśni ŭsie tyja nie nadta, kab skazać praŭdu, charošyja, i nota naša płakučaja, adnastajnaja, i piesniaŭ vasołych nia šmat, da i tych užo redka pačuć. Nadta za chlebam narod honicca, a chleba dastanie, dyk i za kramnaj vopratkaj, i za laksavanymi botami honicca, i ŭsio markocicca. Daŭniej, kažuć, ludzi, jak mienšym abchodzilisia, to bolš mieli i vasalejšyja byli. Vot ja i napisaŭ z dziesiatak pieśniaŭ «siakich-takich». Hraju troški na skrypačcy, nu dyk niachaj i maja ksionžačka zaviecca strumantam jakim; vot ja i nazvaŭ jaje «Smyk». Smyk jość, a chtoś skrypku, moža, darobie, a tam była «Dudka» – vot i my zrobim muzyku, jak tyja žydki, što na cymbałach ihrajuć.
        
        Šymon Reŭka z-pad Barysava

Padabajecca     Nie padabajecca
2009–2019. Biełaruś, Miensk.