РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Пры выпіўцы
Вось і карчомка –
Вясёлы наш край!
Жыва, гэй, Шлёмка,
Гарэлкі давай!
 
Што там марудзіш
Ты, гэткі, такі?
Ў крыўдзе ня будзеш,
Як п’юць бедакі!
 
Наша багацьце
Нямоцна ні ў чым, –
Грошы ня хваце –
Заставу дадзім.
 
Толькі нам водкі
Давай, не жалей!
Век наш кароткі,
Зато п’ём часьцей.
 
Дарма мы рвёмся
Нядолю змагаць, –
Водкі нап’ёмся,
I гора ня знаць.
 
Там каля хатаў
Плач ходзіць зь бядой...
Менск наш багаты –
Ён збавіць, як стой.
 
Возік каменьняў –
Тры злоты ўжо ёсьць,
Воз дроў, паленьняў –
Рубельчык – як госьць.
 
Вось і няскупа
Ўскашэліцца голь, –
Ёсьць штось на крупы,
А трохі на соль!
 
Рэштку ў сівусе
Мы ўтопім навек;
З чаркай, з Марусяй
Вясёл чалавек.
 
П’ём водку, браце,
П’ём ня ’бы як, –
Мей больш багацьця –
Пілі бы ня так.
 
Жыва ж, гэй, Шлёмка,
Гарэлку стаўляй,
Чаркай ды ёмкай
Ты нас надзяляй!
 
Весела, гучна
Час будзе ляцець,
Будзем піць дружна
I песенькі пець.
 
Ночка за чаркай
Пяройдзе, як стой,
Раніца ярка
Зардзіць над зямлёй.
 
Дымкай чырвонай
Зара замігціць,
Чарку чароўна
Сьвятло развагніць.
 
1906
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.