РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Прафэсару Б. Эпімах-Шыпілу з Новым 1910 годам
Дружным ходам, год за годам
            Зважна ўдаль ідзе, брыдзе:
То заплача, то заскача
            Ў вечным ходзе, ў чарадзе.
 
I «дзевяты» сходзе з хаты,
            Кіне наша поле, луг;
Як на слова, годзік новы
            Новых дзён вядзе ланцуг.
 
Зрокся трону і кароны
            Сумны, трудны той «Стары»,
«Новы» сядзе на пасадзе
            Да сваёй гуляць пары.
 
Што прыносе: ці калосьсе,
            Ці благое зельле нам?
Сіл ня маю, не згадаю,
            Як пяройдзе – скажа сам.
 
З гэтым «Новым» шчырым словам
            Я віншую ў добры час:
Жычу Вам я не скананна
            Год бязь ліку жыць між нас!
 
Між сваімі ці чужымі
            Жыць ды шчасьця нажываць;
Далей знаньне, прасьвітаньне,
            Як дагэтуль, засяваць!
 
Бо далёка, з рукі лёгкай,
            Вольны, ясны мкне прасьвет;
Будзе ўнуку жыць ня штука,
            Лягчэй будзе, як жыў дзед.
 
Глянуць зоры на прасторы,
            Сонца стопіць путаў лёд;
К нам у сваты, з хат у хаты
            Сьмела гляне новы ўсход.
 
Так, хто праўдай, чынам, радай
            Ходзе спольна ў грамадзе
Гоне ўпрочкі цемру ночкі,
            Як ніколі, як нідзе.
 
За ўсю ж працу ні палацаў,
            Ані скарбаў не чакай;
Толькі будзе славы ў людзе,
            Славіць будзе родны край!
 
А хтось гікне, дзіка рыкне
            На бліск сонцавы жывы, –
Гэта стогны гадзін чорных,
            На сьвітаньні крык савы.
 
Дружным ходам, год за годам,
            Чараду затопе дзён,
Зь імі зводы, непагоды,
            Зь імі ўсё міне, як сон.
 
[1909]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.