РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Мае думкі
Мае думкі, быццам кумкі,
Назаляцца любяць мне.
То стыдліва, то пужліва,
Тая ў яве, тая ў сьне.
 
Тая плача, тая скача,
Тая песенькі пяе;
Як зязюлькі-аздабулькі,
Думкі родныя мае.
 
Ходам-зводам за народам,
За братамі за маймі
Цераз гоні, цераз тоні;
I вазьмі ж ты іх, вазьмі!..
 
Дні, вячоры – полем, борам,
То ім жалю, то пацех...
Стужай стогнуць, бурай дрогнуць,
Сонца гляне – яны ў сьмех!
 
Як пры студні ў дзень нябудні
Кумкі гутарку вядуць, –
Думкі глянуць, не адстануць,
На язык усё бяруць.
 
Сяк і гэтак шмат, ох, летак
Акелзаць я іх хачу:
Прытыкаю, навучаю...
Думкі змоўклі, – я маўчу.
 
Ціха... ціха... Што за ліха?
Маю думкі – не пасьлед;
За манаткі – ды зноў з хаткі,
Зь ветрам, зь песьняй сып у сьвет!
 
[1906–1910]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2017. Беларусь, Менск.