РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Ларыса Геніюш
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Мы – народ
Агонь душы не паканаюць сьцюжы.
Марозамі агню не пагасіць.
Зь цярпеньняў – веліч,
                                                  як на цернях – ружы...
I з болю родзіцца дзіця,
                                                    каб жыць.
 
Адважна лёсу камяні ўспрымаю.
Баліць душа, але ў душы спакой.
Пячэ душа агнём, але стрываю.
Завострыць раны – не прытупіць бой.
 
Ня быць начы!
Няма жыцьця бяз сонца.
Узыдзе сонца, азарыць акно.
Хлусьня хлусьлівых страціць
                                                              абаронцаў
і волавам апусьціцца на дно.
 
А праўда – то ня кліч, штыком
                                                                  падперты,
прыгодны злыдням для нячыстых спраў.
А праўда – зь лёсаў, з душ,
                                                            з народных нэтраў,
зь цярпеньня, што народ ператрываў.
 
Ліхой хлусьні бязьсільны крык
                                                                    варожы.
Да дзён прыгону страшны паварот.
А праўда ўсё ж жыве і пераможа!
Мы вам ня слугаў племя –
                                                          мы народ!
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.