РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Вясна
У вянку з пралесак,
У сьвятлянай шаце
Ходзе борам-лесам,
Полем, сенажацяй.
 
Сонцу-яснагрэю
Расплятае косы,
Раніцамі сее,
Як брыльянты, росы.
 
Сьцелецца травіцай,
Ветрыкам шапоча,
Коціцца крыніцай,
Рыбкаю плюскоча.
 
Весела міргае
Сошцы і баронцы,
Зернятка хавае
Ў сьвежай баразёнцы.
 
У гайкі заходзе,
Шапаціць лісткамі;
Гутарку заводзе
Зь белкамі, дзятламі.
 
Роднае прысельле,
Вырай любіць вуча,
Лад вядзе ў капэле
Грамады пявучай.
 
Сяміцьвет – вясёлкай
Зьзяе над далінкай,
Ходзе за кароўкай,
Гляне і ў хацінку.
 
Дзецюку, дзяўчыне
Блогасна ўсьміхнецца,
Штось на вуха кіне,
Закалоце сэрцам.
 
I усюдых гэтак –
Полем, сенажацяй,
У кароне з кветак,
У сьвятлянай шаце.
 
[1906–1910]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.