РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Замкавая гара
Зь віленскіх абразоў
Над Вільлёй-ракой,
Па гары крутой
        Туман сьцелецца;
Ня то лом-ламок,
Ня то дом-дамок
        Там віднеецца.
 
Слаўны Гедымін,
Князь Літвы – ліцьвін,
        Душа чынная,
Многа лет таму
У гэтым жыў даму,
        Жыў з дружынаю.
 
Горда мур глядзеў
На зямлю, як леў,
        Сьцяной крэпкаю;
Не адной бітвы
Тут сыны Літвы
        Былі сьведкаю.
 
Сышоў век, другі,
I князі, багі,
        Усё літоўскія,
Уцяклі зь зямлі,
I дзянькі пайшлі
        Не такоўскія.
 
Як катух ля кур,
Дрэмле пусткай мур,
        Цэгла валіцца;
Нават гнёзды віць
Птушка не ляціць, –
        Знаць, пужаецца.
 
Адно йдуць сюды
З гарадской нуды
        Адказеліцца
Бедната і «знаць» –
Віды аглядаць,
        Што ў ног сьцелюцца.
 
Ды як згасьне дзень,
Ночкі ляжа цень
        Над дамочкамі,
Людскіх шэптаў тут
Повен кожны кут
        Пад кусточкамі.
 
А сівою мглой
Па гары крутой
        Туман сьцелецца;
Ня то лом-ламок,
Ня то дом-дамок
        Там віднеецца.
 
[1906–1910]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.