RODNYJA VOBRAZY Vobrazy miłyja rodnaha kraju,               
Smutak i radaść maja!..
      
 
Jakub Kołas
    Hałoŭnaja      Słoŭniki           Spasyłki      Ab sajcie       Кірыліца      Łacinka    
Janka Kupała
Vieršy
Kantekstny tłumačalny słoŭnik
Jak u povieści
Šlach. Kala šlachu les chiłki.
Vioska, dzie les, i mahiłki;
      Ŭ vioscy – ź śviatłicaj chacina,
      U chacie – z babulaj dziaŭčyna.
 
Tam ža pabłizku stajała
Hetkaja ž chatka biazmała, –
      Chłopiec u chacie žyŭ ź dziedam,
      Byŭ toj dziaŭčyny susiedam.
 
Zvałi dziaŭčynu Małankaj,
Chłopca, čuŭ, kłikałi Jankaj;
      Znałisia zmałku aboje,
      Znałi i sioje, i toje.
 
Kožny hod ciopłaj viasnoju,
Ŭ pole šoŭ Janka z sachoju;
      Kužal Małanka snavała,
      Ceŭki sukała i tkała.
 
Uletku klapaŭ chłopiec kosku, –
Šoŭ łuh kasici za viosku;
      Siena dziaŭčyna sušyła,
      Niŭku žać potym chadziła.
 
Žyta lašyŭ jon uvosień
Abo łučynu biŭ z sosien;
      Šła jana bulbu kapaci
      Ci lon časała u chacie.
 
Sani jon ładziŭ zimoju,
Jechaŭ ci jšoŭ ŭ les ź piłoju;
      Časam jana ŭ les chadziła
      Ci na taku małaciła.
 
Dalej, nia tak užo dalej:
Janku kudyści pazvałi,
      Tam pasadziłi za štości,
      Nie adpuściłi i ŭ hości.
 
Bolej jaho ja nia bačyŭ;
Čuŭ, što nia vielmi tam skača, –
      Niešta kapaje, vałoča,
      Ždučy ŭsio soniejka ŭnočy.
 
Nu, a dziaŭčyna?.. E, što tam!
Zbaju kałiś ab joj potym...
      Ludzi ž kazałi, što Janka
      Vielmi lubiŭsia z Małankaj.
 
1911
 
 
 
 
Padabajecca     Nie padabajecca
2009–2019. Biełaruś, Miensk.