РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі           Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Джэці
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Ліст Тацяны
Пішу да Вас. “Пішу” – дый годзе.
І не адняць, і не дадаць.
Вы можаце пры ўсім народзе
Мяне зьнявагай пакараць.
Але ці ў вашай то прыродзе?
Ня дзеля шкадаваньня, не! –
Вы так – ня кінеце мяне!
 
Спачатку я маўчаць хацела.
Маўчала б я, як бервяно,
Калі б ня енчыла ЯНО.
Каб не пацела, не карцела
Яго чырвоненькае цела.
Хіба б я бачыць Вас хацела,
Каб я ад Вас не заляцела?
Казалі: “Пазьбягай студэнтаў.
Яны ня плацяць алімэнтаў.
Яны ня думаюць жаніцца.”
А я ня слухала, дурніца.
І вось сяджу адна з малечам.
Вучу яго нядобрым рэчам.
Кажу: “Твой татка – іракез,
Жыве ў Нью-Ёрку, п’е шартрэз.
Як надакучыў наш экстрым –
Адразу зьбег за свой Гальфстрым.
Кажу: твой татка не герой,
Каб яму ў дупу гемарой,
Ня лётчык ён выпрабавальнік,
А дробны хлус і гвалтавальнік.
Ён зьбег – драўляная нага –
Мне не пакінуў ні фіга,
Ды толькі я яго прымушу,
Я абтрасу яго, як грушу,
Я адсуджу ў судзе, каб ён
Плаціў штотыдня мне мільён
(мільён даляраў, безумоўна,
і не прыблізна так, а роўна!)”.
 
Тут не шантаж і не тэрор.
Мой татка – обэр-пракурор.
Ён Вас прыцягне (не шкада!)
Да Найвышэйшага Суда!
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца
2009–2019. Беларусь, Менск.