РОДНЫЯ ВОБРАЗЫ Вобразы мілыя роднага краю,               
Смутак і радасьць мая!..
      
 
Якуб Колас
    Галоўная      Слоўнікі      Гасьцёўня      Спасылкі      Аб сайце       Кірыліца      Łacinka    
Янка Купала
Вершы
Кантэкстны тлумачальны слоўнік
Людка
Як Людкі ня бачу, –
Ня міла мне жыць:
I сохну, і плачу,
I сон не бяжыць!
 
I хатка – ня міла,
Ўрагамі – дружкі,
I сьвет – як магіла,
I ночкай – дзянькі!
 
Як Людку угледзеў,
Забыўся на ўсё! –
I плач уцёк недзе,
I раем – жыцьцё!
 
Хоць поўна хмар неба, –
Сьвет-яснасьць адна!
Сам сыты бяз хлеба,
Вясёлай душа!
 
Забыты ўсе болькі,
Што ходзяць са мной, –
Усё хочацца толькі
Быць зь Людкай-красой...
 
К ружовенькім шчочкам
Губамі прыльнуць
I песьню аб Людцы
На ўвесь сьвет грымнуць!
 
Грымнуць – прытуліцца
Да белых грудзей,
Упіцца-забыцца
На сьвет, на людзей!
 
[1906–1912]
 
 
 
 
Падабаецца     Не падабаецца Водгукі
2009–2019. Беларусь, Менск.